REISVERHALEN | De Quilotoa loop in Ecuador

Een verhaal van Marijke Steenbergen

Mijn naam is Marijke Steenbergen, ik ben een gastreporters van Mountainreporters. In de zomer van 2018 was ik in Ecuador waar ik een deel van de ‘Quilotoa Loop’ liep. Niet voor watjes, maar wel een van de beste hike-routes in Zuid Amerika. De Quilotoa loop is een vierdaagse trail die via verschillende dorpjes naar een drie kilometer breed kratermeer loopt, op een hoogte van 3915 meter. Ik liep mee met de laatste dag: van Chugchilan naar het elf kilometer bergopwaarts gelegen Quilotoa.

Ik loop de hike niet alleen; bij toeval sluit ik me aan bij een gezelschap van tien studenten uit Utrecht. De jongens zijn fit en hebben er zin in. We zijn opgestaan met een blauwe hemel, een straf windje en een stevig ontbijt. Vanaf hostel Cloud Forest in Chugchilan kijken we uit op de steile wand van de canyon. Er gaan twee gidsen met ons mee. Ik heb mijn dagbepakking op mijn rug en ben vol goede moed

De eerste twee kilometer

De eerste twee kilometer gaan perfect. We dalen af in de vallei waar we vooral veel paarse bloemen, groene velden en bruine bergwanden zien. Angel, onze gids, wijst naar boven: “We go all the way up”. Ik kijk omhoog en bedenk dat dat een uitdaging is. De wand is stijl en ik zie een smal, stenig pad dat zigzaggend naar boven loopt.

Quilotoa
De eerste twee kilometer | Eigen foto: Marijke Steenbergen

IJle lucht

Zodra we het smalle pad omhoog gaan, merk ik het effect van ijle lucht. Mijn hartslag gaat rap omhoog en het voelt alsof mijn longinhoud is gehalveerd. Halverwege het pad sta ik stil om op adem te komen. Dit ga ik niet zes uur volhouden, dus schakel ik over op een rustiger tempo en geniet van het uitzicht op de vallei. Angel wijst naar de andere kant van de canyon: “Overthere is our hostel!” Ik verbaas me over de afstand die we al hebben afgelegd en dat geeft moed.

Dit ga ik niet zes uur volhouden, dus schakel ik over op een rustiger tempo en geniet van het uitzicht op de vallei

Het is nog geen 15 graden Celsius maar koud is het allerminst. De inspanning houdt ons warm en de gids stopt regelmatig zodat iedereen weer op adem kan komen. Na anderhalf uur komt de top in zicht; Angel vertelt dat het steilste deel er op zit. We komen aan in een dorpje waar de weg horizontaal loopt en waar we extra water kunnen inslaan in een kleine kiosk. Maar we zijn er nog niet.

Inheemse kinderen op de route | Eigen foto: Marijke Steenbergen

Dit wilde ik toch?

We verlaten het dorp en het pad gaat weer omhoog. We lopen door grasvelden met schapen, over rotspaden waar je goed moet kijken waar je loopt en zo nu en doen komen inheemse kinderen en tanige vrouwen in bont gekleurde kleding ons tegemoet. De hike is pittig en als ik te snel ga, protesteren mijn longen. Elke vijftig meter moet ik op adem komen. Ik voel me een watje maar praat mezelf moed in: “let’s do this”. Dit wilde ik toch?

Pauze

Na ruim drie uur lopen zijn we halverwege beklimming twee. De lunchpakketjes mogen open. Het flesje mierzoete citrus punch waar ik normaal gesproken geen slok van zou drinken, gaat grif naar binnen. En ook met de Oreo koekjes, de peer en het broodje ei heb ik geen probleem. De rustpauze kan me niet lang genoeg duren. Maar we gaan verder en inmiddels zitten we op circa 3500 meter.

Ik ben zo blij dat ik zit, dat ik bijna vergeet om bij het Quilotoa kratermeer te gaan kijken

Af en toe wankel ik op mijn benen door de harde wind, hoewel mijn vermoeide spieren daar ook debet aan zijn. Dan kom ik eindelijk boven aan. Ik ga zitten achter een houten hutje dat me beschut tegen de rukwinden. Ik ben zo blij dat ik zit, dat ik bijna vergeet om bij het Quilotoa kratermeer te gaan kijken. De wind blaast de tranen uit mijn ogen maar weerhoudt me niet om te genieten van de schoonheid van het azuurblauwe meer dat in de diepte ligt. Met hier en daar een lama is het meer dan ansichtkaart-waardig.

Quilotoa
Quilotoa kratermeer | Eigen foto: Marijke Steenbergen

“Who wants to go up?”

Totdat de gids ons weer aanspoort: “who wants to go up?” en hij wijst naar een nog veel steiler pad dat over de rim van het kratermeer ligt. De helft van mijn reisgezelschap springt enthousiast op; de andere helft zie ik bedenkelijk kijken. Onze gids Angel vertelt dat er ook een andere, “easy” route langs de flanken van de berg loopt. Ik besluit de ‘easy way’ te nemen.

Quilotoa
Op de rim van de krater | Eigen foto: Marijke Steenbergen

The easy way

De “easy” route is echter nog niet zo makkelijk. Het pad is half vergaan en ik loop over zand en stenen waar mijn voeten op wegschuiven en waar ik me moet vasthouden aan helmgras om niet te vallen. Ik ga steeds langzamer. Ik durf de diepte niet in te kijken en als we even stoppen, heb ik het lastig. Niet alleen het uitzicht is adembenemend…

Angel vertelt over een hike die zelfs voor hem te zwaar was: “once in a lifetime”. Ik drink het restje van mijn overgebleven water op en Angel neemt mijn rugzak over. Ik kan niet terug en ik kan niet blijven zitten, dus waggel ik achter Angel aan. Omhoog, omlaag, totdat we na twintig minuten eindelijk op een vlak pad komen. Ik zie het dorp Quilotoa in de verte liggen. Ik pak mijn rugzak weer over van Angel en trotseer het laatste stuk.

Biertje?

Eenmaal aangekomen in Quilotoa strijken we neer om onze vermoeide benen te laten rusten. Vanaf het restaurantje hebben we een weergaloos zicht op het grootste, blauwste meer dat ik ooit gezien heb. Het was de pittige klim meer dan waard. Ik bestel een biertje. “A small or a big one?” vraagt de serveerster.  Daar hoef ik niet lang over na te denken……

De hele ‘Quilotoa loop’ in vier dagen:

Dag 1: Neem de bus van Latacunga naar Sigchos (2 uur).

Dag 2: Wandel voornamelijk bergopwaarts van Sighhos naar Isinlivi (4 uur).

Dag 3: Vanaf Isinlivi de rivier over, via een steile klim en een geasfalteerd pad naar Chugchilan (4 tot 6 uur).

Dag 4: Eerst bergafwaarts de vallei in. Daarna berg op en via een dorpje en wat zigzagroutes  naar het Quilotoa kratermeer (5-6 uur). Eindig met een hike over de rim van de krater om aan te komen in Quilotoa. Vanaf Quilotoa kun je met de bus terug naar Latacunga.

Het wordt aangeraden de loop samen met een gids te doen. Hoewel hostels op de route uitgebreide routebeschrijvingen aanbieden, is de route niet altijd duidelijk en de kans op verdwalen vrij groot. Op de route liggen mooie hostels en cabana’s waar je kunt overnachten.


Lees hier meer reisverhalen van onze inspirerende reporters


Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.


Arizona Trail: 1.120 kilometer van de Grand Canyon naar de Mexicaanse grens

Arizona Trail: 1.120 kilometer van de Grand Canyon naar de Mexicaanse grens

Een maand lang wandelen door uitgestrekte dennenbossen, ruige bergketens en de eindeloze woestijn van Arizona. Met schaarse waterbronnen, onverwachte ontmoetingen en een flinke dosis avontuur trok ik solo zuidwaarts over de Arizona Trail. Uitzicht over de Grand Canyon Een nieuw avontuur in het Amerikaanse Westen ‘What are you going to...
Lees verder
Rab wint ISPO Award met eerste 8000-meterpak dat écht voor vrouwen is ontworpen

Rab wint ISPO Award met eerste 8000-meterpak dat écht voor vrouwen is ontworpen

Op de allereerste ISPO in Amsterdam heeft het Britse outdoormerk Rab een ISPO Excellence Award in de wacht gesleept. Het Women's 8000 Suit kreeg goud in de categorie Hiking/Climbing. Bijzonder aan dit expeditiepak: Rab begon voor één keer niet bij het mannenmodel, maar ontwierp het pak vanaf nul voor vrouwen....
Lees verder
Roadtrip door de Gorges de l'Ardèche: van Pont d'Arc naar Aiguèze

Roadtrip door de Gorges de l'Ardèche: van Pont d'Arc naar Aiguèze

Er zijn van die plekken in Europa die je minstens één keer in je leven met eigen ogen gezien moet hebben. De Gorges de l'Ardèche in Zuid-Frankrijk is daar absoluut één van. Ik pakte met mijn gezin de auto voor deze spectaculaire route en ik kan je vertellen: het stelde...
Lees verder
Op reis naar Malawi? Deze praktische tips wil je vooraf weten!

Op reis naar Malawi? Deze praktische tips wil je vooraf weten!

Malawi is een fantastische bestemming voor een rondreis door Afrika. Maar hoe zit het met geld pinnen, een visum, de veiligheid en de wegen in Malawi? En kun je eigenlijk wel zwemmen in Lake Malawi? Tijdens mijn rondreis ontdekte ik dat sommige dingen nét even anders werken dan je misschien...
Lees verder
Reisverhaal Malawi: een verrassend veelzijdig Afrikaans land dat nog weinig reizigers kennen

Reisverhaal Malawi: een verrassend veelzijdig Afrikaans land dat nog weinig reizigers kennen

Van safari's tussen de olifanten en nijlpaarden tot luieren aan Lake Malawi, wandelen in de bergen en kennismaken met het dagelijks leven. Malawi heeft alles in huis voor een bijzondere rondreis door Afrika. Toch is het land bij veel Nederlandse reizigers nog relatief onbekend. Ik zit in een open safari-jeep,...
Lees verder
Piz Amalia, een vleugje Nederland in de Zwitserse bergen

Piz Amalia, een vleugje Nederland in de Zwitserse bergen

Verborgen in het Engadin, net buiten het Zwitsers Nationaal Park, ligt een wel hele speciale berg: Piz Amalia met een hoogte van 2.918 meter. Een vleugje Nederland in de Zwitserse bergen. Maar hoe komt deze berg aan deze koninklijke naam? En hoe toegankelijk is deze berg? Lees snel verder! Het...
Lees verder
Op verkenningsreis door winters Lapland - deel 3/3

Op verkenningsreis door winters Lapland - deel 3/3

Al jaren wil ik naar Fins Lapland, in de winter, als het ijskoud is en de bomen als bevroren sneeuwpoppen in het landschap staan. Helaas ziet Marcel dat niet zitten. Te koud, te plat, te saai is dan het antwoord. Marcel wil liever naar de kust van Noorwegen, waar de...
Lees verder
In memoriam: Edwin Hagenouw (1966–2026)

In memoriam: Edwin Hagenouw (1966–2026)

Op 28 juli 2026 overleed Edwin Hagenouw, oprichter en drijvende kracht achter Snowrepublic, Mountainreporters, Outdoordichtbij en Alpenweerman. Hij werd 59 jaar. Met zijn enorme passie voor reizen, de natuur en het buitenleven wist hij jarenlang duizenden lezers te inspireren. Maar bovenal was hij iemand die altijd nieuwe mogelijkheden zag, zijn...
Lees verder
Met een jong gezin op een actieve bergvakantie in Oostenrijk, Landal Maria Alm is de perfecte uitvalsbasis

Met een jong gezin op een actieve bergvakantie in Oostenrijk, Landal Maria Alm is de perfecte uitvalsbasis

Onze ideale vakantie is een actieve vakantie, en dan het liefst in de Oostenrijkse Alpen. Maar hoe doe je dat met (jonge) kinderen? Gaat dat nog wel? Recent zijn we teruggekomen van een heerlijke vakantie met onze jongens Bram (4) en Olivier (3). Twee weken lang verbleven we in het...
Lees verder
Op verkenningsreis door winters Lapland - deel 2/3

Op verkenningsreis door winters Lapland - deel 2/3

Al jaren wil ik naar Fins Lapland, in de winter, als het ijskoud is en de bomen als bevroren sneeuwpoppen in het landschap staan. Helaas ziet Marcel dat niet zitten. Te koud, te plat, te saai is dan het antwoord. Marcel wil liever naar de kust van Noorwegen, waar de...
Lees verder
Wandeling naar de Zittauer Hütte: door het Wildgerlostal naar de Wildgerlossee

Wandeling naar de Zittauer Hütte: door het Wildgerlostal naar de Wildgerlossee

Vanuit Gerlos of Königsleiten ben je binnen een half uur bij het startpunt, en dan loop je zo Nationalpark Hohe Tauern in. Een wandeling van ruim negenhonderd hoogtemeters naar de Zittauer Hütte, een hut uit 1901, met een klamm, een waterval en een gletsjermeer onderweg. Er zijn van die dalen...
Lees verder
Iznájar in Andalusië: tips voor dit witte dorp met kasteel, blauwe bloempotten en een stuwmeer

Iznájar in Andalusië: tips voor dit witte dorp met kasteel, blauwe bloempotten en een stuwmeer

Soms kom je op een plek terecht waar je zelf nooit aan gedacht had. Voor ons was dat Iznájar, een wit dorp op een rotsheuvel in het binnenland van Andalusië. Bekenden van ons gaven er hun jawoord, dus reden we vanuit Marbella de kust af, het land van de olijfbomen...
Lees verder
Op safari in Malawi: de mooiste nationale parken en wildreservaten

Op safari in Malawi: de mooiste nationale parken en wildreservaten

Olifanten langs de rivier, nijlpaarden die nieuwsgierig vanuit het water naar je kijken en hyena's die in het donker opduiken. Malawi is een verrassend veelzijdige safaribestemming, met bovendien opvallend weinig toeristen. Het land telt vijf nationale parken en vier wildreservaten, ieder met een eigen landschap en dierenwereld. Maar welk park...
Lees verder
Tourverslag Piz da la Margna: Zo dichtbij en dan net niet!

Tourverslag Piz da la Margna: Zo dichtbij en dan net niet!

Ken je dat? Dat een bergtop al jaren op je lijstje staat, maar de omstandigheden zijn iedere keer niet ideaal. En dan na jaren wachten lijken de omstandigheden toch goed genoeg te zijn, dus je waagt de gok. Maar dan haal je de top net niet. Hoe ga je daar...
Lees verder




 

Salla in Finland

Ontdek Salla, in the middle of nowhere!

Reis naar een verborgen parel in Oost-Lapland, ver weg van de drukte, diep in de ongerepte natuur met twee nationale parken. Dit is een van de mooiste plekken voor hikes zonder limieten. Fiets door de heuvels om de middernachtzon te bewonderen, geniet van de pure omgeving vanuit een kano, of zie het eerste noorderlicht in de herfst.

Lees meer

Innsbruck

Ontdek de regio Innsbruck

De regio Innsbruck biedt maar liefst vijf verschillende bergmassieven. Van vlakkere, ontspannen trajecten op het Mieminger Plateau tot en met hoogalpiene paden en ongenaakbare rotsen in het Sellraintal is alles vertegenwoordigd. De wandelgebieden zijn weliswaar verschillend, de alpiene ervaringen zorgen echter altijd voor grote indrukken. Lees meer

Costa Rica

Costa Rica, een reis die je altijd bijblijft

Ontdek het groene paradijs vol wonderen. Kajak langs vulkanen, wandel door eeuwenoude regenwouden en ervaar de magie van de levendige flora en fauna. Hier vind je harmonie tussen avontuur en rust, tussen natuur en cultuur. Costa Rica is niet alleen een bestemming, het is een gevoel dat je altijd met je mee zult dragen. Lees meer