Advertentie
Roandreizen van Pharos Reizen

Elke boulderaar moet ooit een keer klimmen in Fontainebleau

Door Febe en Lorenzo

Elke serieuze klimmer wereldwijd heeft er wel eens van gehoord: Fontainebleau. Dit is het absolute Mekka voor boulderaars in Europa. Wij gingen met groep medeklimmers los op de mooie en uitdagende wanden en vertellen jullie graag over onze ervaring. Heb je vragen over dit klimparadijs? Stel ze in een reactie onder dit artikel. Dan geven we je graag een antwoord, als we dat hebben.

fontainebleau
Foto: Febe Waasdorp

De week voor ons vertrek spraken we af met vier startende boulderaars bij Monk, de boulderhal in Rotterdam. Na een heftige trainingssessie dwalen we nog even rond in het winkeltje en vallen de ogen van Gia op de topo van Fontainebleau.  Een gigantisch dik boek! “Wat is dit?”, vraagt hij. Ik leg hem uit dat het een topo is voor een bouldergebied wat kort onder Parijs ligt. Leuk om een keer naar toe te gaan, maar laten we eerst flink gaan trainen.

Zo geregeld!

Ik, Lorenzo, weet als geen ander dat de instapniveaus in Fontainebleau echt niet beginnersvriendelijk zijn. “Toch zou ik het graag wel eens willen zien en meemaken, dat buiten klimmen”, zegt Gia. Ik raak gemotiveerd van zijn enthousiasme en wil er ook wel eens weer op uit. Ik vraag hem wat hij het weekend te doen heeft en hij antwoord ‘niks’. En zo waren de plannen om het weekend in Fontainebleau door te brengen binnen een paar minuten gemaakt.

fontainebleau
Foto: Febe Waasdorp

Donderdagochtend checken we het weer. Dat ziet er niet best uit, denk ik bij mezelf. Regen regen en nog eens regen

We vragen nog wat mensen mee om de auto te vullen en besluiten vrijdagavond te gaan rijden. De rit naar Fontainbleau duurt ongeveer vijf uur. Wat betekende dat we om middernacht aan zouden komen op de bivak. Donderdagochtend checken we het weer. Dit ziet er niet best uit, denk ik bij mezelf. Regen regen en nog eens regen. Nu ben ik van mening dat regen mij de pret nooit zal drukken, dus ik gooi het in de groep. Iedereen denkt er net zo over als ik. Mocht boulderen echt onmogelijk zijn spreken we af om een hike te gaan doen.

Vrijdag

De volgende dag begint met acht uur werken waarbij ik constant zit weg te dromen over het weekend. Ik kon niet wachten! Toen de klok half drie aansloeg pakte ik mijn spullen op en sprintte ik naar huis op mijn mountainbike. Eenmaal thuis is Febe de spullen al aan het inpakken en ik begin met inventariseren. Goed, we zijn er klaar voor, inladen en gaan!

Het is 1.00 uur ‘s nachts als we aankomen bij de bivak Hippodrome de la Solle. Met schaars licht zetten we de tent op en duiken zo snel mogelijk de slaapzakken in. Oogjes dicht snaveltjes toe, morgen word een lange dag.

Le Cuvier

De volgende morgen worden we wakker en besluiten we ons eerste bezoek te brengen aan het gedeelte Le Cuvier. De eerste blik in het gebied? Boulders! Tot zover je kunt kijken. Het was alsof dit gesteente als gras uit de grond groeide.

fontainebleau
Foto: Febe Waasdorp

We ploffen de matten neer bij de eerste boulder van het circuit. In de topo stond deze route aangegeven als redelijk laag, een 4c, maar we hadden het er moeilijk mee. Zeker omdat het voor een aantal van ons de eerste keer buiten klimmen was.

De eerste blik in het gebied? Boulders! Tot zover je kunt kijken

Omdat het gebied bekend staat om zijn niet zo beginnersvriendelijke routes, hadden we ons al voorbereid op een pak slaag. Gewenning was vooral het obstakel, bleek later op de dag. De een topte meer routes dan de ander, maar we hadden het allemaal naar ons zin en dat is het belangrijkste.

Het weer zit mee

In tegendeel tot wat de weersvoorspelling ons vertelde bleef het die dag, op de ochtend na, prima droog. We werden beloond met zelfs nog wat zon en blauwe lucht in de namiddag. We besloten omdat het weer zo erg meezat even te gaan eten bij de Bivak om daarna te verkassen naar het tweede gebied Bas Cuvier. Hier bleven we tot diep in de donkere nacht met meegebrachte verlichting.

fontainebleau
Foto: Febe Waasdorp

Plan B: een hike

De volgende dag was meer accuraat met de weersvoorspelling. Hevige regenbuien die de rotsen flink doorweekt hebben in de ochtend. Klimmen zat helaas niet meer in, maar gelukkig hadden we een plan B, een hike.

Na wat zoeken kwamen we bij de route Circuit les 25 bosses uit. Vertaald naar het Nederlands betekent dit, circuit van de 25 hobbels

Na wat zoeken kwamen we bij de route Circuit les 25 Bosses uit. Vertaald naar het Nederlands betekent dit, circuit van de 25 hobbels. Een trail van vijftien kilometer met 800 meter hoogteverschil, maar met elke top een prachtig uitzicht punt over de uitgestrekte bossen van Fontainebleau. De stedelijke bergbeklimmers uit het Franse Parijs gebruikte dit gebied om zich klaar te stomen voor de Alpen. Ik leg het in de groep en iedereen is enthousiast.

Afdwalen van de paden

We rijden naar de parkeerplaats van het kruis van St. Germain, waar de route begint. Al snel merkten we dat deze route alles behalve een normale route was. Vaak dwaalden we af van de paden en waren we aan het klauteren alsof we in de Alpen waren. Nu snapte ik waarom deze plek alpinisten vroeger zo aantrok om te trainen.

Omdat we deze dag ook weer terug moeten rijden naar Nederland besluiten we, na enkele tijd op de top van de tweede heuvel gezeten te hebben, terug te gaan naar de auto. We vonden het allemaal jammer dat we de route niet helemaal konden doen, want het uitzicht wat we hadden op de eerste twee heuvels was gigantisch mooi! Allemaal zijn we vastbesloten om snel terug te komen en de volledige route te gaan doen.

fontainebleau
Foto: Febe Waasdorp

De reis terug naar ons kleine platte kikkerlandje verliep vlot en we kwamen rond 11.00 uur aan. We pakten onze spullen, praatten nog wat en voordat iedereen weer terug naar huis ging vroeg ik: “En, hoe vonden jullie het?” “Erg zwaar”, was het antwoord, “maar nu weten we zeker dat we meer willen.”


Foto: Gia Nguin


Lees hier meer verhalen over Outdoor in Frankrijk


 

Advertentie
kKlik hier voor alle natuurreizen

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Plaats je reactie
Vul hier je naam in