Advertentie
Win dit Colmar Jack

The outback Down Under

Een reisverhaal van Bram Wagemans

Australië, een backpack bestemming bij uitstek. De No Worries mentaliteit, de beste hostels en bezienswaardigheden die je nergens anders ter wereld zult aantreffen. Daar waar de meeste toeristen zich beperken tot de oostkust van het land. Sydney, the Great Barrier Reef en the Great Ocean Road. Breng ik een bezoek aan een van de meest bijzondere regio’s van Australië. Een schitterende woestijn met het kenmerkende rode zand. De Red Centre is een aanrader voor een rondreis door het prachtige, immense en veelzijdige land. Het kloppend hart van Australië.

De Red Centre is een aanrader voor een rondreis door het prachtige, immense en veelzijdige land

Honderden kilometers zonder huizen of mensen. Maar vergis je niet bij het inhalen van een Road Train. Deze vrachtwagencombinaties kunnen tot zo’n vijftig meter lang zijn en zorgen voor het transport naar de meest afgelegen plekken in de outback.

australië
Ik laat het drukke Sydney achter me. Foto: Bram Wagemans

Alice Springs is al snel de uitvalbasis voor een trip door dit schitterende gebied. Toch ligt het 450 kilometer noordelijker dan de belangrijkste bezienswaardigheid, Ayers Rock. Of zoals de Aboriginals de beroemdste monoliet ter wereld noemen, de Uluru. Een grote rots die plots herrijst uit het overwegend vlakke woestijnlandschap.

Het symbool van Australië, Ayers Rock

Daar waar de meeste mensen de rondreis vanuit Alice Springs starten, vlieg ik vanuit Sydney rechtstreeks naar het piep kleine vliegveld Ayers Rock. Ik maak mij op voor een driedaagse reis met als eindbestemming Alice Springs. Ik word opgehaald door mijn gids en we gaan eerst door naar het tentenkamp in het plaatsje Yulara. Een plaats met niet meer dan 1000 inwoners. In de verte zie ik Ayers Rock al opdoemen. Niemand kan zich verschuilen in een woestijn, ook een grote rotsformatie zoals de Uluru niet.

australië
Tentenkamp in Yulara. Foto: Bram Wagemans

In de middag gaan we middels een 10 kilometer lange wandeling Ayers Rock ontdekken. Onderweg zal onze gids ons van de nodige en interessante informatie voorzien. We beginnen bij Kuniya Carpark. De route brengt mij langs Mutitjulu Waterhole. Een kleine water poel, verscholen in een kloof aan de voet van Ayers Rock. Halverwege de kloof kun je oude rotstekeningen bekijken. Het heeft te maken met Aboriginalsrituelen van de vrouwen. Het pad slingert verder door acaciabossen en open woestijnvlaktes.

Dit is een rots welke het meest lijkt op een rollende golf, die op het punt staat  te breken in de branding

Aan mijn rechterzijde kijk ik tegen de zon omhoog naar de hoge rotswanden. Het rode zand en gesteente heeft iets magisch. Bij Kantju Gorge vindt je het kleinere broertje van Wave Rock, welke je elders in Australië kunt bezichtigen. Dit is een rots welke het meest lijkt op een rollende golf, die op het punt staat  te breken in de branding. Vroeger was dit de mancave voor de Aboriginals. Hier kregen jongens alles bijgeleerd over de taken van Aboriginalsmannen.

australië
Ontdekken van Ayers Rock. Foto: Bram Wagemans
australië
Kantju Gorge. Foto: Bram Wagemans

Helaas, zijn er enkele plekken verboden om te bezoeken. Er zijn toeristen die er andere waarden en normen op na houden en daarmee geen respect tonen voor de Aborignalcultuur. Dit geldt ook voor het beklimmen van de Uluru. Het is niet alleen gevaarlijk door de harde windstoten die je bovenop kunt ervaren. Er zijn al enkele waaghalzen overleden tijdens hun klimtocht. Maar het is voornamelijk tegen de regels van de Aboriginals. Zij zien de Uluru als een heilige berg en geloven dat hun voorouderlijke geesten deze hebben vormgegeven.

Weegt het respect voor de Aboriginals hier hoger dan de kick om deze mythische rots te beklimmen?

Gelukkig heeft de Australische regering eindelijk gehoor gegeven aan hun wensen. Vanaf 2019 is het verboden om Ayers Rock te beklimmen. Iets wat ik uit respect voor de Aboriginals niet heb gedaan. Voor mij vanzelf sprekend, maar ik kan mij voorstellen dat de ware bergbeklimmers hier anders over denken. Weegt het respect voor de Aboriginals hier hoger dan de kick om deze mythische rots te beklimmen?

Aanschouw het kleurenspektakel van de zonsondergang

De echte reden waarom al die toeristen jaarlijks afreizen naar het centrale hart van Australië is natuurlijk Ayers Rock. Voornamelijk om het mooiste fenomeen tijdens de zonsondergang te aanschouwen. Een waar kleurenspektakel, waarbij Ayers Rock met de minuut van kleur verandert. Van roodoranje tot paarsblauw. Het is prachtig om te zien en onder het genot van een heerlijk glas wijn, een koud biertje of iets anders is het geen straf om hier te zijn. Als het eenmaal donker is kun je hier genieten van een heldere sterrenhemel die een stuk indrukwekkender is als bij ons in Europa.

australië
Uitzicht op Uluru tijdens de zonsondergang. Foto: Bram Wagemans
australië
Uluru een paar minuten later. Foto: Bram Wagemans
australië
Nog altijd hetzelfde beeld, maar dan wat later. Foto: Bram Wagemans

Durf Ayers Rock ook te bezoeken in het regenseizoen (november t/m maart). Vanaf de Uluru stromen dan verschillende watervallen naar beneden, wat ook een prachtig beeld is.

Kata Tjuta: The valley of the Winds

Kata Tjuta, een formatie van een dertigtal rotsen, waarvan de hoogste meer dan 500 meter hoog is. We staan vroeg op en rijden in het donker naar een mooie plek om Kata Tjuta bij zonsopkomst te aanschouwen. Ook hier zorgt de opkomende zon voor een steeds veranderend landschap. Uiteindelijk kleurt Kata Tjuta oranjerood of okergeel, afhankelijk van de lichtinval.

australië
Kata Tjuta bij zonsopkomst. Foto: Bram Wagemans

Bij Kata Tjuta Carpark beginnen we aan de mooie wandeling van ruim acht kilometer door de vallei van de wind. Het is nog frisjes. Het is begin augustus en nog altijd winter in Australië. In de nacht schommelen de temperaturen rond het vriespunt, maar overdag loopt het kwik al snel op tot boven de twintig graden. Ik ben nog nauwelijks vertrokken of de eerste verrassing staat mij al te wachten. Plots komt er een kameel vanachter het struikgewas tevoorschijn. In een rustig drafje, alsof er niks aan de hand is, verdwijnt deze weer in het dorre woestijnlandschap. Deze geïmporteerde dieren werden vroeger voor het transport in de afgelegen gebieden van de outback gebruikt.

Ik ben nog nauwelijks vertrokken of de eerste verrassing staat mij al te wachten

Met de komst van een beter wegen- en treinnetwerk zijn deze dieren overbodig geworden en los gelaten in de natuur. De route gaat verder en ik klauter tegen de rotsen omhoog. Dan weer waan ik mij in een schitterende vallei. Een leuke en uitdagende wandeling. Ook de meest bekende bewoner van Australië kun je hier spotten. Boven het gras zijn twee nieuwsgierige kopjes te zien. Zodra ze beginnen te springen, kruisen de kangoeroes mijn pad. Dit is het beeld dat je wilt hebben tijdens een trip Down Under. De route leidt ons verder langs een hoogte plateau met een schitterend vergezicht over de woestijnvlakte. Ik loop verder tussen de Walpa Gorge rotsformatie. Een korte maar flinke klim stelt onze conditie op de proef. Het licht valt nog niet in de kloof, daar zorgen de meters hoge kloofwanden voor. Je voelt je nietig in dit decor.

australië
Deze springende vriend kruist ons pad. Foto: Bram Wagemans
australië
Uitzicht vanuit Walpa Gorge. Foto: Bram Wagemans

Watarrka National Park: Lost in Kings Canyon

De spullen worden gepakt en de gids rijdt verder richting Watarrka National Park. Ruim 280 kilometer voor de boeg en onderweg komen we nauwelijks iemand tegen. Hier wil je niet stranden met autopech. Onderweg stoppen we nog bij Mount Conner Lookout. Aan de ene zijde bevinden zich de zoutvlaktes en aan de andere kant kijken we uit over Mount Conner. Eigenlijk imposanter dan Ayers Rock, maar toch wordt deze rots minder bezocht. Vlak voordat we het Watarrka National Park inrijden, maken we een stop bij Kings Creek Station. Een van de weinige locaties in de Red Centre waar je kunt slapen, eten en tanken. We genieten hier van de beste milkshakes die in de verre omtrek te verkrijgen zijn. Voor de oplettende lezer; een ware concurrentie strijd zal er in de Red Centre niet zijn.

australië
On the road again. Foto: Bram Wagemans

We verblijven op het Kings Canyon Resort, waar we ons tentenkamp opslaan. Een avond in de outback kan niet zonder een goed kampvuur, een echte ‘barbie’ (Australische barbecue) en een koude fles bier in een stubby holder. In een gezelschap met Duitsers kun je je voorstellen dat er leuke discussies ontstaan. Slapen onder de sterrenhemel is een optie. De swags worden gepakt en al klinkt het raar. Toch zul je het in een swag warmer hebben, dan onder een dekbed in een tent. Tijdens een heldere nacht is de sterrenhemel overweldigend en goed zichtbaar.

Het is een route die je meeneemt langs diepe ravijnen, over houten bruggetjes en door de betoverende groene oase van de Garden of Eden

De volgende ochtend maken we ons klaar voor de wandeling op en door Kings Canyon. De 6 kilometer lange Rim Walk is redelijk pittig en dat wordt op het begin direct duidelijk. Een zeer steile klim is het eerste obstakel. In de volksmond ook wel de “Heartbreak Hill” genoemd. Het is een route die je meeneemt langs diepe ravijnen, over houten bruggetjes en door de betoverende groene oase van de Garden of Eden. Tussen de hoge rotswanden en langs de koele waterpoeltjes lijkt het alsof je je in een sprookje bent beland. Op het einde van de route kijk je uit over de Lost City. De vele rotsen welke gekenmerkt worden door groeven van erosie, lijken op een klein stadje. Een prachtig gezicht. Na deze ochtendwandeling pakken we ons boeltje en maken we ons klaar voor de 450 kilometer lange tocht naar Alice Springs.

australië
Kings Canyon. Foto: Bram Wagemans
australië
Een ware oase in de kloof. Foto: Bram Wagemans
australië
The lost city. Foto: Bram Wagemans

Alice Springs: Het centrum van Australië

Het centraal gelegen Alice Springs is de grootste stad van de Red Centre. Het ligt hemelsbreed 200 kilometer van het daadwerkelijk centrale punt van Australië. Het wordt omgeven door de West MacDonnell Ranges. Een trieste aanblik krijg je wanneer je door de suburbs van het stadje rijdt. De meeste Aboriginals leven in grote armoede en leiden geregeld aan een alcohol en drugs verslaving. Een gevolg van de oneerlijke behandeling in dit land. De laag geschoolde Aboriginals komen maar moeilijk aan een baan. Gelukkig lijkt er langzaam aan wat verandering in te komen. Volgens de wet hebben ze al gelijke rechten, maar het naleven hiervan laat soms nog te wensen over.

Alice Springs is maar een gek stadje met enkele aparte gebruiken en festivals. Tijdens de Camel Cup racen ze hier op kamelen. Toeristen die als vrijwilliger mee helpen, maken ook kans mee te racen. Dan heb je de meest bizarre bootracer ter wereld, Henley-on-Todd. Het is de enige bootrace ter wereld die wordt geannuleerd als de rivier stroomt. Rivier de Todd staat grote delen van het jaar droog en dan wordt deze bootrace gehouden. De inwoners van Alice Springs nemen hun beanies (mutsen) heel serieus. Elke beanie vertelt een verhaal. Het materiaal en de kleuren vertellen iets over de persoon die hem draagt.

australië
Geen natte voeten in rivier de Todd. Foto: Bram Wagemans

Het centrum van Alice Springs is gezellig. Er zijn verschillende eettentjes, barretjes en winkeltjes te vinden. Ik struin nog wat door het stadje en loop een flink stuk door de droog liggende Todd. Uiteindelijk beland ik in de beroemdste bar van de Red Centre, de Bojangles Saloon. Hier wordt tevens de lokale radiozender live uitgezonden. Breng zeker een bezoekje als je hier toch bent. Vanuit Alice Springs pak ik weer het vliegtuig om mijn reis te vervolgen in Cairns.

australië
Bojangles Saloon, Alice Springs. Foto: Bram Wagemans

No worries, mate! See you Down Under.


Lees hier alle verhalen over Australië


 

Advertentie
Roandreizen van Pharos Reizen

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Plaats je reactie
Vul hier je naam in