Onze meerdaagse hike door Los Nevados in Colombia

Door Pim de Jong en Nienke Ansems

Los Nevados National Park is een beschermd natuurgebied in het midden van Colombia. Het maakt deel uit van de middelste arm van het Colombiaans Andes gebergte, de ‘Cordillera Central’. Vulkanen, moerasgebieden, gletsjers, nevelbossen, páramo’s en maanlandschappen zijn allemaal te vinden in dit park. Deze verscheidenheid aan ecosystemen verklaart de diversiteit in flora en fauna. Reden genoeg om een vierdaagse hike in Los Nevados te doen!

Ultiem gevoel van vrijheid in Los Nevados National Park Colombia. Eigen foto: aveloventure.com

Zonder gids!

De hike in Los Nevados die wij voor ogen hadden start in Salento, een toeristisch en voor Colombiaans begrippen een welvarend dorp gelegen in het departement Quindio. Salento is schitterend gesitueerd aan de voet van Los Nevados op 1900 meter hoogte en is de ingang tot de beroemde Cocora Vallei. Een zoektocht op internet levert al snel vele georganiseerde hikes met groepen en gids op waarvoor je bijna Nederlandse prijzen betaalt.

Het risico op verdwalen zou erg groot zijn, waardoor iedereen een gids aanraadde

Voor ons betekent hiken de stilte en eenzaamheid opzoeken, dus een groep en gids zagen wij niet zitten. Wel probeerden we bij lokale mensen wat informatie los te peuteren. Het risico op verdwalen zou erg groot zijn, waardoor iedereen een gids aanraadde. Dit advies namen we ter harte, maar gelukkig ontmoetten we een Canadese man die meerdere jaren in Salento overwintert en ons wist te vertellen dat met gps het bijna onmogelijk is te verdwalen. Voor ons de bevestiging om eigenwijs zonder gids op pad te gaan.

Willys Jeep

Met een Willys Jeep naar de Cocora Vallei. Eigen foto: Veloventure.nl

Met een Willys Jeep, een icoon van het Amerikaans leger in de jaren 40/50/60 en in Colombia tot taxi gebombardeerd, bereik je vanaf het centrale plein in Salento binnen dertig minuten de Cocora vallei. Deze rit is al een klein avontuur en een leuk begin van een groter avontuur. Om 7:00 in de ochtend stapten we uit en konden we op pad.

Nog geen vijftig meter onderweg werden we tegengehouden door een man die er als een parkwachter uitzag. Hij vertelde ons dat het heel erg gevaarlijk is zonder gids op pad te gaan. De reden zou zijn dat de rivier, die meerdere keren overgestoken moest worden, erg gevaarlijk was op die dag. Na te vragen of het illegaal is om zonder gids het park te betreden, krabbelde de man terug en zei dat het op eigen verantwoordelijkheid mogelijk is. Blij dat het gezeur voorbij was, konden we echt op pad.

Nevelbos

Een van de ‘gevaarlijke’ bruggenEigen foto: Veloventure.nl

Al gauw leidde het pad over de eerste ‘brug’. En zowaar, de parkwachter had gelijk. De rivier was wild en hoog door de hoeveelheid regen die de laatste weken en met name de laatste dagen was gevallen. Niet verwonderlijk gezien het feit april het hoogtepunt van het regenseizoen is in Colombia. Desondanks was het een peulenschil deze brug over te steken en het gevaar was geweken. Zo konden we rustig verder wandelen.

De eerste dag van de hike in Los Nevados zouden we rond de 10 kilometer wandelen en rond de 1600 meter stijgen. Het pad begon al snel steiler te worden en het bos werd langzaam aan dichter. Het nevelbos deed zijn naam eer aan. Het was warm, vochtig, drukkend en licht regenachtig. Op sommige plekken deed het denken aan een ware jungle al hadden we nog net niet een machete nodig. Het was groen overal waar je keek. En steil, erg steil.

Het pad strekte zich gelukkig duidelijk uit en langzaam stegen we de wolken in. In het begin van de middag begon het wat te regenen en werd het gelukkig wat koeler. We waren aardig op weg toen we de eerste ‘finca’ passeerden. Finca’s zijn in feite boerderijen, maar dienen tevens als refugio. Je kunt er versnaperingen kopen en een kopje tinto (zwarte koffie met panela, een soort suiker) krijgen. Ook biedt het eenvoudige slaapplaatsen en maaltijden aan. Na opgewarmd te zijn, vervolgden we onze weg naar onze eerste slaapplaats een paar kilometer verderop.

Nevelbos. Eigen foto: Veloventure.nl

Overnachten op een boerderij

Inmiddels waren we tot boven de 3000 meter gestegen, waardoor de bewolking wat lichter werd en even later brak zelfs de zon door. Eind van de middag bereikten we moe maar voldaan bij de finca. Een schattig klein huisje in de bergen wat zo uit een film gehaald leek te zijn. Het plaatje werd compleet door de twee eigenaren. Vooral de echtgenoot was een typisch Colombiaanse man. Hij leek precies op het plaatje op de pakken Colombiaanse koffie. Hoed, snor, poncho en muilezel, alle kenmerken had hij.

Een schattig klein huisje in de bergen wat zo uit een film gehaald leek te zijn

Kamperen heeft tijdens onze hikes altijd de voorkeur boven het slapen in een refugio. Zelf je eten klaar maken, slapen in je eigen tent met je eigen slaapzak en spullen vinden wij prettiger. Op de weg naar deze finca hadden we geen enkel plekje gevonden om de tent op te zetten. Er is bijna geen meter vlak en bij de finca was de eerste mogelijkheid om de tent op te zetten. Het was al wat aan de late kant in de middag en om 18:00 wordt het donker in Colombia. Tevens was de zon doorgebroken of waren we boven de wolken uit gelopen. Het uitzicht was fantastisch en besloten liever van het uitzicht en de zon te genieten dan de tent op te zetten. Die nacht sliepen we tegen onze gewoonte in heerlijk in een knusse kamer.

Páramo en de monniken in de mist

De zon scheen toen we opstonden en het uitzicht in de ochtend was minstens net zo mooi als in de middag ervoor. Deze dag stond in het teken van de páramo en Paramillo del Quindio. Het bos waren we inmiddels ontstegen, maar de befaamde páramo hadden we nog niet bereikt. Páramo’s vind je in noord Peru, Venezuela, Ecuador en Colombia en zijn een ecosysteem op zich met specifieke eigenschappen. Ze bevinden zich tussen 3500 en 5000 meter hoogte en bestaan uit hoogvlakten met meren, veen en grasland. Degene waar wij hebben gelopen tijdens deze hike in Los Nevados typeren zich tevens door de hoeveelheid ‘frailejones’, ook wel de monniken in de mist genoemd. Een typische plant die vocht uit passerende wolken opzuigt en via zijn wortels afgeeft in de grond.

Monniken in de mist (frailejones) op de paramo. Eigen foto: Veloventure.nl

De combinatie van deze kenmerken maakt dat de páramo’s onmisbaar zijn in de watervoorziening van Colombia. De totale oppervlak van páramo’s in Colombia is rond de 2%, maar ze voorzien voor 85% aan drinkwater. Cijfers waarvan je steil achterover slaat en het belang aangeven van het behouden van deze natuurgebieden.

Al vrij snel na het verlaten van de slaapplek in de finca zagen we de eerste frailejones. Ze hebben een kale stam met dode bladeren en een kroon van stekelig maar wollig uitziende bladeren. Het zijn aparte planten om te zien, al helemaal in een landschap zo hoog als deze. Hele velden en bergenwanden bezaait met deze monniken, overal waar je keek, bijna de hele dag lang. Het zou de wandeling bijna saai maken. Tot het moment dat we bij de Paramillo del Quindio kwamen.

Páramillo del Quindio

Een vallei uitgesleten door een lang geleden gesmolten gletsjer. Wederom een ander microklimaat of ecosysteem op 4200 meter hoogte. Aan één zijde was een moeras van ongeveer twee voetbalvelden groot te zien. Het bestond uit hoge graspollen, mos eilandjes en kleine poeltjes van hooguit één vierkante meter. In het midden van de vallei stroomde een beekje met kristalhelder water en aan de andere zijde een maanlandschap wat zich verder rondom deze vallei uitstrekte. De kleuren waren vele verschillende kleuren geel, wat wij zelf in Europese gebergten nog niet eerder hadden gezien. Werkelijk waar schitterend! We vonden eindelijk een mooi kampeerplakje op zo’n beetje het enige stukje vlak zonder rots of stekelig mosplantje.

Geen slechte plek om te kamperen. Eigen foto: Veloventure.nl

De hoogte in

Het was nog vroeg in de middag, dus leek het ons een goed idee om de tent op te zetten en met enkel lichte bepakking de Quindio del Norte op te lopen. Deze pas bevindt zich op 4600 meter hoogte en is de passage naar Valle de Condor. Eenmaal op de pas hadden we een schitterend uitzicht. Aan de ene zijde een oceaan van groen met enkele spiegelende meren en aan de andere zijde, waar wij vandaan kwamen, een gele kom met een groen vlekje moeras. Na een half uur van het uitzicht genoten te hebben, naderden donkere wolken. Een mooi moment om in rap tempo naar de tent af te dalen.

Wandelen over de Paramillo del Quindio, op 4600 meter hoogte.Eigen foto: Veloventure.nl

Iets na zessen wordt het donker in Colombia. Dit betekent vaak dat we al vroeg in bed liggen. Nu bleven we iets langer op om van de sterrenhemel te genieten. De donkere wolken eerder op de dag maakten snel weer plaats voor de zon. Een kraakheldere avond volgde. Het blijft altijd overweldigend om een sterrenhemel zonder lichtvervuiling te bekijken. Zelfs op andere tochten in de bergen hebben we niet vaak zo’n schitterende hemel gezien. Helaas waaide het inmiddels flink en op deze hoogte betekent dat een zeer koude wind. Blij dat we alle correcte kleding en kampeermateriaal bij ons hadden kropen we in de warme slaapzak.

Afdalen door moeras en modder

Na het ontbijt en inpakken van de tent was de eerste opgave van de dag het oversteken van het moeras aangezien dit op de gps stond aangegeven. Braaf als wij zijn probeerden we te goeder getrouw dit pad te volgen met een misstap en heupdiep wegzakken in het moeras tot gevolg. We besloten rechtsomkeer te maken en om het moeras heen te lopen. Slimme zet als we dat meteen hadden gedaan natuurlijk. Een uurtje later besloten van de route af te wijken en een brede graad te nemen die niet op de kaart stond aangegeven. Eerder waren we iets te braaf geweest met het pad volgen, dus besloten we de stoute schoenen aan te trekken en voor te gaan. Een goede keuze zo bleek. Het gaf ons wederom een mooi uitzicht in twee valleien en de graad zelf was volledig begroeid met frailejones.

Ploeteren door de modder.Eigen foto: Veloventure.nl

De graad leidde ons naar de route vanwaar wij zouden afdalen naar het eindpunt. Men had ons op voorhand gewaarschuwd voor modder. Vooral het pad waarover we besloten te dalen bleek een modderpoel, ondanks dat het drie dagen niet had geregend. Praktisch de hele afdaling was ploeteren in of het ontwijken van de modder. Het betekende dat we halverwege de afdaling moesten besluiten door te lopen of bij een andere finca te overnachten. Een snelle berekening van snelheid en overige tijd in de dag maakte dat we besloten door te lopen naar het eindpunt. Het zou net moeten kunnen met 3 kilometer per uur. Niet dus! Loodzwaar en langzaam dalen in de modder, we wensen het niemand toe. Het uitzicht was inmiddels ook niet meer om over naar huis te schrijven, dus mentaal was het ook nog eens een uitdaging.

Kolibrie

Schattige kolibries.Eigen foto: Veloventure.nl

Gelukkig voor ons is er op 6 kilometer van het dal een ‘kolibrie heiligdom’ waar je kunt overnachten. Een huis midden in de jungle waar een man en vrouw met veel passie werken aan voorlichting over flora en fauna en met name kolibries. Volledig stuk en uitgeput konden we daar een bed krijgen. De ochtend die volgde besteedde we aan het bestuderen van de vele kolibries en andere vogels die daar vliegen. Een prachtige plek en absoluut de moeite waard om te bezoeken. Voor ons een geluk bij een ongeluk dat we daar terecht zijn gekomen.

Wax palmen

De laatste etappe van de hike in Los Nevados leidde ons naar de Cocora vallei met de wax palmen. Een waar toeristenparadijs, dus we voelden ons een beetje uit de toon met de zware bepakking tussen de dagjes mensen. Ze zullen wel gedacht hebben wat een idioten we zijn met zulke rugzakken een paar bomen te bekijken. Hoe dan ook, het was een hele fijne kortere afdaling, waarbij we ook nog eens de bijzondere palmbomen konden bewonderen. Deze bomen kunnen tot ongeveer 50 meter groeien. Het is een beschermde boomsoort vanwege de kap op grote schaal. Tevens is het een nationaal symbool van Colombia. In de Cocora vallei hebben we heerlijk de toerist uitgehangen, toeristenfoto’s gemaakt en uiteindelijk met een Willy’s terug kunnen keren naar het toeristische Salento.

Waxpalmen, de nationale boom van Colombia, in de Cocora Vallei. Eigen foto: Veloventure.nl

In de drommen van toeristen en dagjes mensen vind je nog een parel als Los Nevados. Een paar uur wandelen en de meeste mensen laat je achter je om vervolgens enkele dagen amper iemand tegen te komen. Het gebied kenmerkt zich door de verschillende ecosystemen en bijbehorende uit- en vergezichten. Letterlijk en figuurlijk hoogtepunt was voor ons de Paramillo del Quindio met z’n vele kleuren geel en maanlandschap. De hike was zwaar vanwege de vele hoogtemeters, de hoogte zelf en de modder. In het droogseizoen is het ongetwijfeld makkelijker lopen, waardoor de hike in Los Nevados ook in drie dagen te doen is. Achteraf vonden we het erg leuk nog bij het kolibrie heiligdom te zijn geweest, dus 4 dagen is zeker ook aan te raden. Voor ons was deze hike in Los Nevados de eerste hike in Zuid Amerika en smaakt absoluut naar meer!


Lees hier alle reisverhalen van onze reporters


 

SNP Natuurreizen

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Plaats je reactie
Vul hier je naam in