Hei, se hva en kul camper!

Door: Bram Wagemans

Europa heeft te maken met een hitte golf. Voor sommige mensen klinkt dit als muziek in de oren en liggen direct in de zon. Maar met temperaturen ver boven de 30⁰C wordt ik al minder actief. Gelukkig staat er een roadtrip door Noorwegen op de planning. Daar tussen de fjorden zijn de temperaturen aangenamer. We vertrekken in Nederland met 38⁰C in een oude camper zonder airco en een maximale snelheid van 100 km per uur. Op de Duitse autosnelweg schiet het maar niet op. Zoals bekend zijn er overal wegwerkzaamheden. De termparatuur zorgt ervoor dat het behoorlijk afzien is in de camper. Maar de looks van onze camper maken veel goed. We rijden namelijk in een beschilderde camper in allerlei kleuren, met een regenboog en bloemen. Toeterende mensen, duimpjes omhoog en omdraaiende gezichten daar waar we ook komen. De grootste campers met alles erop en eraan schreeuwen om de aandacht, maar het is toch onze kleine fleurige ‘Rainbow’ die de show steelt.

Allemansrecht

In geheel Scandinavie geldt het Allemansrecht. Het recht dat iedereen krijgt om te genieten van de natuur. Je mag overal kamperen zolang je de plek netjes achter laat, minstens 500 meter van de dichtbij zijnde woning blijft en toestemming vraagt aan de landeigenaar, zodra je op privegrond verblijft. Wat heerlijk is dat toch. Voor iets meer gemak en stroom kun je kiezen voor de vele campings en camperplaatsen die je tegenkomt. De prijzen variëren van 170,- NOK tot 320,- NOK in de populairdere plaatsen van het land. Een voordeel met deze camper. Deze kan tijdens de overtocht als klein voertuig worden getypeerd. Dat scheelt nogal in de kosten.

camper
Crazy Campers, Preikestolen Camping – Foto: Manon Engels
camper
Crazy Campers, Geirangerfjord – Foto: Bram Wagemans

Zweden

Wij kiezen ervoor om via enkele stops in de natuur van Zweden de reis naar de Noorse fjorden te maken. In Zweden is het nog altijd zo’n 30⁰C. Een fris zeebriesje in de haven van Ängelholm of een verfrissende duik in het Vanern meer bij Segmon doen dan ook goed. De avonden zijn zeer geschikt om een wandeling te maken door de kleine Zweedse dorpjes met z’n falurode houten huisjes.

Met onze camper worden we overal direct opgemerkt. ‘s Avonds biedt een Franse zeiler aan om hem te vergezellen aan zijn tafeltje

Met onze camper worden we overal direct opgemerkt. ‘s Avonds biedt een Franse zeiler aan om hem te vergezellen aan zijn tafeltje. Hij had ons met de camper zien aankomen eerder op de dag. De mooiste verhalen worden uitgewisseld. Hij vaart zelf met een oude zeilboot uit 1890. Een ware eye catcher in de haven van Ängelholm. In Little Canada, zoals Varmland vanwege zijn vele meren, bossen en wilde dieren wordt genoemd, gaan we op zoek naar de koning van de Scandinavische bossen. De imposante en dromerig ogende eland. Je zou zeggen dat je deze reus makkelijk zult tegenkomen. Echter in de zomer en zeker bij deze temperaturen, laat hij zich maar moeilijk zien. Na trips in de vroege ochtend waar we enkel en alleen reeën spotten, hebben we in de omgeving van Ekshärad eindelijk geluk. Laat op de avond, wanneer de schemering al ver zijn intrede heeft gedaan, zien we tussen de struiken een groot mannetje. Hij blijft geruime tijd naar ons staren. Ze hebben een slecht zicht en zolang je stil bent, kun je redelijk lang genieten van een ontmoeting met deze reus.

camper
Ängelholm Havn – Foto: Bram Wagemans
Camper
Liljedal, Segmon – Foto: Manon Engels
Camper
Ekshärad – Foto: Bram Wagemans

Het ruige Noorwegen

We verlaten Zweden en rijden in de richting van Andalsnes. De regio waar de mythe van de trollen nog altijd in ere wordt gehouden. De natuur wordt ruiger, de bergen worden hoger en de temperatuur wordt aangenamer. We gaan vroeg op pad naar het Dovrefjell-Sunndalsfjella National Park. Hier zit de meest zuidelijk levende groep muskusossen van Europa. Buiten de zomer kun je ze wellicht treffen langs de kant van de weg. We pakken vanuit Dombås de E6 richting Hjerkinn. I.v.m. de warmte is de muskusos dieper het park ingetrokken, maar we treffen wel een eland met haar jong. Ze steken heel rustig de weg over. Het deert hen niet dat wij in onze opvallende camper staan toe te kijken. Maar natuurlijk…, ze hebben een slecht zicht!

Een stijle wandeling brengt ons bij een uitkijkhut van pure Noorse architectonische klasse

We parkeren bij Hjerkinn en maken de wandeling naar uitzichtpunt Snøhetta. Een stijle wandeling brengt ons bij een uitkijkhut van pure Noorse architectonische klasse. Je begint bijna te twijfelen of de hut of het uitzicht mooier is. Voor mij geen twijfel mogelijk. Het uitzicht wint het toch zeker wel. We redden eerst twee vogels die vast zitten in deze hut. De glazenwand zorgt ervoor dat zij de uitgang niet op eigen houtje kunnen vinden.

camper
Trollveggen, Andalsnes – Foto: Bram Wagemans
camper
Elanden, Dovrefjell-Sunndalsfjella National Park – Foto: Manon Engels
camper
Uitzichtpunt Snøhetta, Dovrefjell-Sunndalsfjella National Park – Foto: Bram Wagemans

De Noorse fjorden

De fjorden gaan voor ons beginnen. We vallen direct met de neus in de boter. De Trollstigen en de Stigfossen staan op het programma. We rijden door de vallei in de richting van de parkeerplaats onderaan de Trollstigen. Hier wordt je nog gewaarschuwd voor overstekende trollen. De Trollstigen, ofwel de Trollentrap, is de weg omhoog bij de Trollveggen. Een echte beproeving voor onze oude camper. Een aantal goede haarspeldbochten staan ons te wachten. We rijden rustig naar boven en moeten zo nu en dan op de smalle stukken stoppen voor tegenliggers. Wij hebben daar geen problemen mee, maar een ongeduldige Nederlander met zijn oversized camper denkt daar toch anders over en zit druk gebarend achter het stuur. Zo vroeg op de ochtend al in tijdnood en dat nog wel in deze mooie omgeving. Passeren is niet mogelijk en hij zal toch echt moeten wachten, totdat wij boven zijn. Het vergezicht over de vallei en de route die wij zojuist hebben afgelegd is werkelijk schitterend. Het uitkijkpunt ligt bij de waterval Stigfossen.

Deze Fjord is aan weerszijde direct omgeven door stijle bergwanden en vele watervallen kletteren hier naar beneden

Een wonderlijke omgeving, maar wij gaan toch door naar Geirangerfjord. Deze Fjord is aan weerszijde direct omgeven door stijle bergwanden en vele watervallen kletteren hier naar beneden. Samen met de Hardangerfjord en de Sognefjord wordt de Geirangerfjord als Noorwegens mooiste gezien. Er is natuurlijk geen echte ranglijst, maar toch. We kunnen ervoor kiezen om de Syv Søstrene (Seven Sisters) waterval vanaf uitzichtpunt Skageflå te bekijken. Dit is een wandelroute naar een uitkijkpunt met enkele historische boerderijen. Maar wij kiezen ervoor om het water op te gaan met een kajak. Een tochtje van nog geen 3 uur brengt ons langs de verschillende watervallen. Het is een droge periode geweest en de Syv Søstrene is wat minder impossant dan normaal.

camper
Trollstigen – Foto: Manon Engels
camper
Syv Søstrene, Geirangerfjord – Foto: Bram Wagemans
camper
Trollen, Trollstigen – Foto: Bram Wagemans

De Gletsjer

We naderen het Jostedalsbreen National Park. Dit park omvat de grootste gletsjer van Europa, de Jostedalsbreen. Wij hebben echter maar 2 weken voor onze trip en moeten dus keuzes maken. We kiezen ervoor om de wandeling naar de Briksdalbreen gletsjer te lopen. Dit is een van de 50 vertakkingen van de Jostedalsbreen. Deze gletsjer is kleiner, maar wel de makkelijkst bereikbare van alle gletsjers in dit gebied. Een nadeel, je bent nooit alleen bij deze gletsjer. Heb je meer tijd, kies er dan voor om een andere gletsjer te bezoeken. Het is een beetje regenachtig en dat betekend gelukkig minder toeristen. Het eerste stuk van de wandeling is vrij stijl.

Het is een beetje regenachtig en dat betekend gelukkig minder toeristen

Minder valide kunnen ervoor kiezen dit stuk met een golfkarretje te doen, die je tot op de helft van de wandeling brengt. Halverwege vindt je de Kleivafossen. Een waterval, waar het water van de gletsjer met hoge snelheid naar beneden stort. De nevel wordt tot ver over het pad gewaaid. Bij een heerlijk temperatuurtje is dat geen probleem, maar vandaag is het wat minder prettig. Iets verder vlakt de route wat af en kun je de gletsjer al in de verte zien liggen. Onderweg zijn er informatieborden die uitleggen tot waar de gletsjer in het verleden kwam. We staan bij het bordje van 1920 en de gletsjer is toch nog zeker zo’n 300 meter lopen. Dit zegt genoeg over het als maar kleiner worden van gletsjers in het algemeen. Vooral de laatste jaren is de gletsjer in rap tempo kleiner geworden. Opwarming van de aarde! Een goed moment om hierbij stil te staan.

camper
Briksdalbreen gletsjer – Foto: Bram Wagemans
camper
Briksdalbreen gletsjer – Foto: Manon Engels
camper
Kleivafossen – Foto: Bram Wagemans

De Aurlandsfjellet

Een ander begrip in Noorwegen, maar niet bij iedereen bekend, zijn de Staafkerken. Vroeger stonden er meer dan 1000 in Noorwegen. Hedendaags zijn er echter nog maar 28 over. Het gaat hier om de bouwtechniek die al rond 1150 zijn gebruikt. Er komt geen spijker bij kijken. Er wordt enkel en alleen hout gebruikt bij de bouw van deze kerken. Toch knap als je dit allemaal ziet. De mooiste staafkerken vindt je in Heddal, Gol, Hopperstad en Borgund. Aan die laatste brengen we een bezoek. Een kleine kerkje, maar ow zo prachtig gelegen tussen de bergen. We rijden verder van Lærdal naar Flåm. Het zou heel makkelijk zijn om de 24km lange tunnel te pakken. Dit schijnt een attractie op zich te zijn.

De route is enkel van juni t/m oktober geopend, de rest van het jaar is de route gesloten vanwege de meters hoge sneeuw

Een tunnel die versiert is met blauwe en groene lichten. Maar deze nemen wij niet. Wij rijden over de 42 km lange Aurlandsfjellet. De oude route over de bergen. De route is enkel van juni t/m oktober geopend, de rest van het jaar is de route gesloten vanwege de meters hoge sneeuw. De weg is soms wat smal en op enkele plekken in slechte staat, maar de uitzichten en omgeving zijn werkelijk prachtig. Uitkijkpunt Stegastein is wellicht het hoogtepunt op deze route. Het platform zelf is alweer een waar Noors architectonisch hoogstandje. Je kijkt prachtig uit over de Nærøyfjord. De route vanuit Lærdal eindigt in Aurlandsvangen. Maar iets verderop ligt het plaatsje Flåm. Bekend vanwege de stijlste treinrit van Europa, de Flåmsbana. Deze route brengt je o.a. naar de Kjosfossen. Ben op tijd met kaartjes bestellen. Vanwege de vele cruiseschepen, zitten deze al snel vol. Lekker hollands als we zijn, staat de prijs voor de kaartjes ons niet aan.

camper
Stegastein – Foto: Bram Wagemans
camper
Borgund Stavkirke – Foto: Manon Engels
camper
Aurlandsfjellet – Foto: Bram Wagemans

Een koude nacht

De Hardangervidda. Bekend om de grootste kudde rendieren van Europa, de vele wandelroutes en de mooiste waterval van Noorwegen. De Vøringfossen. We zijn net te laat voor het mooie weer. Het regent, er hangt lage bewolking en ’s nachts koelt het af tot net boven de 0⁰C grens. We vermaken ons binnen in het busje, waar we een klein zitje hebben. Een oud-Hollandse-spellenavond wordt het. De ogen vallen dicht. We bouwen onze camper direct om zodat we er een riant bed in hebben. In de stromende regen doe je dit liever niet, dus pakken we dit zeldzame droge moment aan, om dit te doen.

Het regent, er hangt lage bewolking en ’s nachts koelt het af tot net boven de 0⁰C grens

We zitten aan de Noordzijde van het park. Bij de Vøringfossen zien wij helaas helemaal niets. Het blijft de hele dag regenen, dus we hebben geen trek om een route over de Hardangervidda te lopen. Respect voor alle wandelaars die toch op pad gaan. Maar wij vandaag even niet. Wij stappen weer in onze camper. Dat ziet er gelijk wat vrolijker uit.
Op zoek naar beter weer, gaan we verder richting het zuiden. Helaas, ook bij Odda zit het weer ons niet mee. Met pijn in ons hart besluiten we om de 27 km lange tocht naar de Trolltunga niet te lopen. Jammer, want we hadden graag naar deze ‘Lion King’ rots willen gaan. We doen het met een stop bij de Låtefossen. Beter bekend als de ‘Twin falls’. Je hoeft geen moeite te doen om deze te bezichtigen, want ze liggen pal aan de doorgaande weg van Odda naar Røldal.

camper
Låtefossen, Odda – Foto: Bram Wagemans
camper
Låtefossen, Odda – Foto: Manon Engels
camper
Crazy Campers – Foto: Manon Engels

Tussenstop

We hebben als doel om aan het einde van onze trip de wandeling naar de Preikestolen te doen. Maar onderweg overnachten we eerst in Suldal, nabij Sand. Een regio waar vele wandelroutes te vinden zijn. Vanaf onze camping lopen we naar beneden naar de Suldalslågen. Een snel stromend riviertje, waar je ook goed op zalm kunt vissen. We steken deze echter over middels een voetgangers- / veebrug die hier is aangelegd. We lopen geruime tijd door de weilanden richting de bossen en de  bergen van Gullingen. Er is geen vaste wandelroute die wij volgen, maar er is een duidelijk pad gevormd door alle voorgangers die hier zijn geweest. Startpunt voor ons is Lindum Camping. Eenmaal terug in het dal, zien we de camping direct weer liggen en is de weg terug makkelijk te vinden.

camper
Suldal – Foto: Bram Wagemans
camper
Suldal – Foto: Bram Wagemans

The Pulpit Rock

De Preikestolen. Wellicht de meest gelopen wandeling van Noorwegen. Een stevige wandeling met enkele stijle stukken naar de Preikestolen, the Pulpit Rock of de Preekstoel om deze klif in meerdere talen te noemen. De wandeling begint bij Preikestolen Fjellstue, waar je ook kunt parkeren. Mocht je de wandeling te kort vinden, begin dan in het dorpje Jørpeland, dat maakt de wandeling gelijk dubbel zo lang. Wij zitten op Preikestolen Camping en pakken een van de busdiensten die je naar het beginpunt brengt. Voor twee volwassenen is het net zo duur als parkeren bij het beginpunt. Uiteindelijk is de wandeling makkelijk te doen. De stijle stukken worden afgewisseld door wat vlakkere stukken. Goed schoeisel is wel aan te raden, want je loopt over een pad van allemaal ongelijke rotsblokken (speciaal door Nepalese Sherpas aangelegd). Start op tijd om de grote menigte voor te blijven. Op de terugweg was het een grote stroom aan wandelaars die nog naar boven gingen. Op de Preikestolen zelf wordt het er dan niet rustiger op.

Mocht je echt alleen op de klif willen staan. Ga dan met een tent naar boven en blijf net onder de Preikestolen overnachten

Het is dan in de rij staan voor een foto bij de rand. Het weer kan gedurende de wandeling zo omslaan, maar wij hebben het geluk dat we van een prachtig uitzicht over de Lysefjord kunnen genieten. Mocht je echt alleen op de klif willen staan. Ga dan met een tent naar boven en blijf net onder de Preikestolen overnachten. Dan ben je ‘s ochtends zeker de eerste. Aan de andere kant van de fjord. Toch zeker 2 uur rijden richting Lysebotn, kun je ook de wandeling naar de Kjeragbolten doen. Deze wandeling is langer en op een aantal plekken ook lastiger. Ik kan het niet bevestigen, aangezien wij geen tijd hebben om ook deze wandeling te lopen.

camper
Preikestolen – Foto: Bram Wagemans
camper
Preikestolen – Foto: Manon Engels
camper
Jørpeland – Foto: Bram Wagemans

Pittoreske kustplaatsjes

Wij rijden verder richting de kust en volgen de RV45 richting Rysstad. Een gebied waar nauwelijks iemand woont. Boven op de bergen is het kaal en begroeiing is er nauwelijks te vinden. Wij overnachten bij het plaatsje Evje, gelegen in het Setesdal. Op aanraden van de camping eigenaar gaan we in de avond richting Gautestad. Een mooi gebied met uitzichten over de vele meren die daar zijn. In de bossen zitten vele elanden en in de meertjes worden geregeld bevers gespot. Gedurende wandelingen kom je elanden zelden tegen. De grootste kans is ’s avonds tijdens de schemering. Dan wil je ze nog wel eens spotten aan de bosranden of in de weilanden. Ook wij hebben geluk. In de verte lijkt het op een paard, maar zodra je dichterbij komt, herken je pas dat het om een eland gaat. Wat een grappig gezicht als ze gaan rennen. De dromerige kop en dat kolossale lichaam op van die lange elegante poten. Op het eerste gezicht lijkt het al geen goede combinatie. Maar vergis je niet, ze kunnen snelheden tot 55 km per uur bereiken.

camper
Elanden, Setesdal – Foto: Bram Wagemans
camper
Lillesand – Foto: Bram Wagemans

Ook in Noorwegen kom je veel houten huisjes tegen. Aan de zuidkust bezoeken we nog het kleine idyllische plaatsje Lillesand. Dit kustplaatsje bestaat uit bijna alleen maar spierwitte houten huisjes en overal zijn er rozenperkjes te vinden. Heerlijk om doorheen te struinen.  Wederom een plek waar onze camper uitstekend opvalt dus alle andere voertuigen.
Ik kan wel concluderen dat onze camper zijn mannetje heeft gestaan. Op snelheid levert hij behoorlijk in, maar qua looks is hij niet te evenaren. Het is echt een toevoeging geweest tijdens onze reis door Noorwegen. We zullen al die verbaasde gezichten gaan missen.

Farvel!


Lees hier alle verhalen over Noorwegen


SNP Natuurreizen

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Plaats je reactie
Vul hier je naam in