MOUNTAINREPORTERS WINACTIEVictorinox

El Camino de la Muerte

De gevaarlijkste weg ter wereld, ook wel El Camino de la Muerte genoemd, ligt verscholen in het Amazoneregenwoud van Bolivia. Deze onverharde weg met een breedte van drie meter heeft zijn naam te danken aan de diepe afgronden, vallende rotsen, watervallen, ontelbare haarspeldbochten en aanwezige mist. Een weg om eigenlijk te vermijden, maar die razend populair is onder de mountainbikers. Ga jij?

Death Road in Bolivia
Death Road in Bolivia. Eigen foto: Christianne Bongertman

Geschiedenis

De bijnaam is niet alleen te danken aan het hoge aantal verkeersdoden. De weg is in de jaren ‘30 aangelegd door Paraguayaanse krijgsgevangenen, die in groten getale hun levensgevaarlijke werkzaamheden met de dood moesten bekopen. De route voert langs honderden metersdiepe ravijnen en tot de opening van een alternatieve weg liep het aantal verkeersdoden zelfs op tot 300 per jaar. Met recht heeft het de bijnaam Death Road gekregen.

De route voert langs honderden metersdiepe ravijnen en het aantal verkeersdoden liep op tot 300 per jaar

In 2006 is ter vervanging van deze gevaarlijke weg een nieuwe weg geopend tussen de hoogste stad van de wereld, La Paz, en Coroico. Inmiddels is de Death Road – die van oorsprong een tweerichtingsweg was – gesloten voor auto’s en kun je het gevreesde ravijn gelukkig vermijden.

Het gevreesde ravijn van de Death Road
Het gevreesde ravijn van de Death Road. Eigen foto: Christianne Bongertman

Rammen of remmen

Om de (schijn)veiligheid enigszins af te kopen boeken wij onze mountainbiketour bij een op het oog betrouwbare organisatie. Van de weg zelf moet je het namelijk niet hebben, is ons vermoeden. Dat de remmen van de mountainbike hun werk doen is in Bolivia evenmin vanzelfsprekend. Wij letten daarom vooral op de kwaliteit van de mountainbikes.

De volgende dag worden we vroeg in de ochtend opgehaald. Het is op sommige plekken erg mistig op de weg, waardoor we vanuit de bus niet goed kunnen zien hoe de omgeving eruit ziet. Op maar liefst 4.700 meter hoogte worden we afgezet bij het startpunt La Cumbre.

Belangrijk: Omdat wij al een paar dagen in La Paz op 3.600 meter hoogte verblijven, hebben wij geen last van de hoogte. Let hier dus wel goed op als je gaat boeken.

Startpunt op het asfalt. Eigen foto: Christianne Bongertman

Voordat we aan de tocht beginnen krijgen we een arsenaal aan beschermende accessoires toegereikt: een helm, elleboog- en kniebeschermers, een waterdicht pak en handschoenen. Een Vietnamese jongen in onze groep houdt ons voornamelijk op de foto en in de bus gezelschap, want op de mountainbike vertrouwt hij het niet. Wij vragen ons af wat spannender is: met het busje over de Death Road, die op enkele stukken echt heel smal is, of toch gewoon mountainbiken? Afijn, de banden worden waar nodig nog opgepompt, de remmen worden getest en alle bescherming gaat aan.

Team Blauw is er klaar voor
Team Blauw is er klaar voor. Eigen foto: Christianne Bongertman
Eerste afdaling op het asfalt. Eigen foto: Christianne Bongertman

De afdaling kan beginnen!

Met moordend tempo kunnen we van start gaan met het eerste gedeelte, dat bestaat uit downhill over het asfalt. Het is wel duidelijk dat ik iets te enthousiast ben, want op het asfalt moet je al goed opletten dat je niet door de talloze haarspeldbochten vliegt. Tegelijkertijd moet je ook het (tegemoetkomend) verkeer in de gaten houden. We nemen nog een korte zijweg over een onverhard deel voordat het echt serieus wordt.

Nog een klein stukje op het asfalt afdalen en dan zijn we bij de start van de enige echte Death Road. Ik sta op scherp. VAMOS!

Op deze weg kun je alvast oefenen op losse stenen zonder dat je bij een misser gelijk wordt opgeslokt door de gapende diepte. Nog een klein stukje op het asfalt afdalen en dan zijn we bij de start van de enige echte Death Road. Ik sta op scherp. VAMOS!

Vamos!
Vamos! Eigen foto: Christianne Bongertman
Daar gaan we dan!
Daar gaan we dan. Eigen foto: Christianne Bongertman

Bolivia is ongeveer twee keer zo groot als Frankrijk en wordt volledig omsloten door vijf landen: Peru, Brazilië, Paraguay, Argentinië en Chili. De landgrenzen zijn in totaal 6.700 kilometer lang. De helft daarvan wordt gedeeld met Brazilië. Bolivia heeft geen zeehavens.

Het land kent drie natuurlijke hoofdregio’s. In het westen van Bolivia ligt de Andes. De hoogste top van dit gebergte is de Nevado Sajama met een hoogte van 6542 meter. Voor een deel beslaat het land het Hoogland van Bolivia (de altiplano), de hoogvlakte van de Andes. Tussen de Andes en het laagland ligt een vruchtbaar gebied met brede valleien tussen de 1000 en 3000 meter hoog. Het oosten van Bolivia is laagland en omvat het tropisch vochtig gebied van het Amazoneregenwoud en de droge tropen van de Chaco naar het zuidoosten. Bron: Wikipedia

Iedereen is er klaar voor
Iedereen is er klaar voor. Eigen foto: Christianne Bongertman

Death Road

De mist die hier hangt maakt het nog spannender dan de naam al doet vermoeden, maar wij laten ons niet gek maken. Er kunnen grote keien op de weg liggen die naar beneden zijn gevallen van de enorme rotswand aan de rechterzijde. Aan de linkerzijde fiets je rakelings langs duizelingwekkende diepe afgronden. En daar tussenin en – op instructie – aan de linkerkant van de weg mountainbiken wij, enigszins (on)gecontroleerd en vol adrenaline door het Amazonegebied van Bolivia.

Watervallen over de weg
Watervallen over de weg. Eigen foto: Christianne Bongertman
Op het randje...
Op het randje…. Eigen foto: Christianne Bongertman

Bij het passeren van vele herdenkingskruizen besef je nogmaals dat een foutje fataal kan zijn. Je komt ogen te kort, want je blijft snelheid houden, maar je wilt ondertussen ook de – weliswaar mistige – omgeving in je opnemen. We staan stil bij een herdenkingskruis waar een bus in 1983 met ruim 100 mensen naar beneden is gestort. De oorzaak van dit ongeluk is zo goed voorstelbaar als je daar staat.

Bij het passeren van vele herdenkingskruizen besef je nogmaals dat een foutje fataal kan zijn

De weg eindigt abrupt, maar aan de rechterzijde gaat deze verder in een smal pad. Dit was destijds niet met een vangrail of waarschuwing aangegeven, en omdat het zo mistig was is de bus op die fatale dag rechtdoor het ravijn ingereden.

De plek waar de bus het ravijn in is gereden
De plek waar de bus het ravijn in is gereden. Eigen foto: Christianne Bongertman

 

Living on the edge
Living on the edge. Eigen foto: Christianne Bongertman
Magic Power
Magic Power. Eigen foto: Christianne Bongertman

Flinke afdaling

Naarmate we meer afdalen wordt het warmer en trekt de mist weg. Nat van het (angst)zweet, de regen en de watervallen gaan de pakken eindelijk uit en genieten we van het uitzicht. Nog een lang stuk te gaan, maar het vertrouwen is er dat we het einde gaan halen. Eenmaal afgedaald naar 1.200 meter zijn we aangekomen op onze eindbestemming. Dit betekent dat we in totaal 3.500 meter in hoogte zijn gedaald! We sluiten deze onvergetelijke tocht af met een lunch en de liefhebber neemt nog een duik in het zwembad. In het busje worden wij vervolgens weer teruggebracht naar de hooggelegen stad La Paz.

De mist trekt weg, de zon schijnt en de pakken gaan uit!
De mist trekt weg, de zon schijnt en de pakken gaan uit. Eigen foto: Christianne Bongertman

Durf jij?

De Death Road mountainbiken is een absolute adrenaline activiteit die je niet mag missen. Het klinkt allemaal spannend – dat is het ook – maar alles valt en staat met een goede mountainbike en goede instructies. Durf jij het aan?


Lees hier alle verhalen over Zuid-Amerika


 

advertentie
nkbv

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here