Advertentie
Reizen naar Fins Lapland
Klik hier voor meer informatie over de reizen naar Fins Lapland 

 

Vol goede voornemens opnieuw in lockdown in Frankrijk

Door Judith Malotaux

Ik zal niet ontkennen dat ik een klein traantje heb gelaten toen ik donderdagmiddag na een forse klim van zo’n duizend hoogtemeters aankwam op de top van de Pic de St. Barthelemy. Het was alsof ik voor langere tijd afscheid moest nemen van een geliefde, en in zekere zin was dat natuurlijk ook zo. Toen ik president Macron woensdagavond hoorde zeggen dat Frankrijk vanaf vrijdagnacht weer in lockdown zou gaan wist ik één ding zeker; ik zou de volgende dag de bergen in gaan, voorlopig voor de laatste keer. Want hoewel ik aan de voet van de Pyreneeën woon en vanaf mijn huis een prachtig uitzicht heb op de bijna helft van deze magnifieke bergketen, zijn de bergen tijdens een lockdown plotseling heel ver weg.

Nala op de top
Met mijn hond Nala op de top van de Pic de St. Barthelemy in de Pyreneeën.

Wanneer ik vrienden, familie of kennissen uit Nederland hoor praten over gedeeltelijke lockdown daar, ervaar ik soms een beetje jaloezie. Een lockdown hier in Frankrijk betekent dat je eigenlijk niet eens de deur uit mag, behalve voor je werk, essentiële boodschappen, doktersbezoek en een heel beperkt aantal andere redenen. Je mag bijvoorbeeld een uurtje per dag, tot maximaal een kilometer van je huis, naar buiten voor sport en om je hond uit te laten. En áls je dan naar buiten gaat, dan moet je een formulier meenemen.

De lockdown relativeren

Gelukkig valt de jaloezie die ik soms ervaar heel gemakkelijk te relativeren. Ten eerste gun ik niemand een lockdown. Daarnaast is het zo dat hoewel ik niet de bergen in kan, nagenoeg werkeloos thuis zit en niet bij vrienden op bezoek mag, ik het zo slecht nog niet heb. Ik woon in een huisje bovenop een heuvel met kilometers aan heuvels, bos en velden om mij heen waar vrijwel nooit een mens te vinden is. Het riekt naar burgerlijke ongehoorzaamheid wanneer ik zonder papier, langer dan een uur en verder dan een kilometer vanaf mijn huis de hond uit laat, maar gelukkig is er geen haan die daar naar kraait omdat ik nooit iemand tegenkom. Ik overtreed dan ook dagelijks vol overtuiging minstens drie van de lockdown-regels.

Uitzicht naast mijn huis.
Naast mijn huis is een uitzichtpunt waar vandaan je bijna de helft van de Pyreneeën kan zien liggen.

Wat dat betreft ben ik een gezegend mens. Niet alleen heb ik de ruimte om mij heen om een lockdown niet als een gevangenis te hoeven ervaren, ook beschik ik over voldoende fysieke en mentale gezondheid, weerbaarheid en stabiliteit om er op mijn manier van te genieten. Dat is een groot privilege, want ik ben me er heel erg van bewust dat dit lang niet voor iedereen het geval is. Ik heb wat dat betreft gewoon heel erg veel geluk, ook al ken ik natuurlijk ook bepaalde zorgen zoals bijvoorbeeld het wegvallen van mijn inkomen.

Mindset

Toch denk ik dat de beperkingen die je ervaart binnen een lockdown voor een deel bepaald worden door je mindset. Ik zou bij de pakken neer kunnen gaan zitten en ervan kunnen balen dat ik op deze manier in mijn vrijheid word beperkt, of ik kan ervoor kiezen de mogelijkheden die een lockdown met zich meebrengt ten volle te benutten. Natuurlijk kent deze instelling een schaduwzijde. Zolang corona slachtoffers maakt en zolang er mensen zijn die niet alleen van het virus het slachtoffer worden, maar ook van de maatregelen, blijft het dubbel om te proberen het beste van de maatregelen te maken.

Ochtendmist Malegoude
Ochtendmist boven het dorp waar ik woon.

Toch is het mijns inziens belangrijk de moed erin te houden. Dus richt ik me maar weer op de ‘voordelen’ van zo’n lockdown. Ik ben blij dat ik iemand ben die met weinig heel erg blij kan zijn, dus trek ik er dagelijks met mijn hond, camera en wildpluk-boekjes erop uit om het bos te ontdekken.

Een prachtige nazomer

Op de valreep van de winter weet ik mijn moestuin nog wat leven in te blazen. Ik heb een cursus Frans liggen die nodig wat meer aandacht behoeft. Voor al die dingen heb ik nu alle tijd! In een tijd waarin ik geen inkomen heb, is het mooi om te ontdekken hoeveel de natuur te bieden heeft. Het is een prachtige nazomer hier in het zuiden van Frankrijk en er groeit en bloeit nog genoeg waarmee ik als kok alle kanten op kan. Ik vind het mooi om op deze manier in te zoomen op je directe omgeving en te leren van de natuur om je heen.

Wildplukken voor de soep
Brandnetel, kleefkruid en verse kruiden. Wildgeplukt uit mijn eigen tuin en klaar voor de soep.

Het is bijna jammer dat ik mensen niet mag uitnodigen, want met een heerlijk warme herfstzon op mijn gezicht, en uitzicht op de prachtige herfstkleuren van het bos waarop ik uitkijk, zou ik mensen bijna een lockdown als dit gunnen. De rust en de stilte is in een tijd als dit op deze plek bijna overweldigend. Alhoewel ik iedereen natuurlijk het meeste een goede gezondheid, vrijheid en die prachtige bergtop gun!

Zonsopkomst in de bergen
Een zonsopkomst zoals deze, hoog in de bergen, gun ik natuurlijk iedereen!

Advertentie

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Plaats je reactie
Vul hier je naam in

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.