advertentievoigt travel

CO2-vrij rondreizen

Door: Wim Rill

Camptoo heeft als doel mensen in heel Europa het plezier van kamperen met een camper of caravan te laten delen. Mountainreporters kreeg via Camptoo het aanbod een tour met een tot e-camper omgebouwde full-electric Nissan EV-200 te maken. Aangezien ik mij persoonlijk en professioneel al lange tijd verdiep in wegen om de klimaatverandering een halt toe te roepen, leek mij dit een mooie en interessante uitdaging. Een elektrische e-camper heeft geen verbrandingsmotor en produceert tijdens het rijden zodoende geen uitlaatgassen, geen CO2 en nauwelijks geluid. Perfect voor een ‘groene’ tour door de natuur van Bayern (Zuid-Duitsland) en Tirol (Oostenrijk).

Opladen van de e-camper

Het laden van een elektrische auto kun je thuis doen. Ben je echter met een e-camper onderweg, dan ben je afhankelijk van laadpalen of de energievoorziening op de campings. Er zijn vele soorten laadpalen. Het verschil zit met name in de snelheid van laden en met welke ‘provider’ je toegang hebt. Aangezien wij gebruik maakten van Plugsurfing zochten we allereerst op de Plugsurfing-app. Deze app geeft alleen de laadpalen weer waar je via Plugsurfing toegang toe hebt.

Aangezien wij gebruik maakten van Plugsurfing zochten we allereerst op de Plugsurfing-app

Laadpalen van andere aanbieders en ook gratis laadpalen zijn te vinden op goingelectric.de. Deze website is gebaseerd op informatie van de community.

De aansluitingen voor de elektriciteitskabels om de e-camper op te laden (foto Stien).

Naast het opladen bij laadpalen kun je meestal ook gebruik maken van de stroomvoorziening op de camping. Het laden gaat dan niet snel, maar een nacht laden zal over het algemeen voldoende zijn om de accu weer vol te krijgen. Kostentechnisch is het dan wel van belang te weten hoe de stroom afgerekend wordt. Vele campings berekenen momenteel nog een vast bedrag voor de stroomaansluiting, ongeacht het aantal afgenomen kWh. Er zijn echter ook campings waar je per kWh betaalt.

De tour

De tour met de e-camper door Bayern (Zuid-Duitsland) en Tirol (Oostenrijk). Bron: Google Maps.

De e-camper konden Stien en ik ophalen bij Alex in Geretsried (circa 40 kilometer onder München). Van Geretsried zijn we naar Camping Königsdorf am Bibisee gereden, waar we onze eerste nacht hebben doorgebracht. Het klaarmaken van de e-camper voor de nacht was nog even wennen; tafel weg, zitbank ombouwen tot bed, speciale afdekkingen voor alle ramen maken. De camping was perfect. We stonden direct aan een kleine plas en onlangs waren de sanitaire voorzieningen volledig nieuw aangelegd.

De omgeving van Königsdorf

De eerste dag na aankomst hebben we gebruikt om de elektrische camper te leren kennen door een paar bezienswaardigheden in de omgeving te bezoeken; Kloster Reutberg en Bad Tölz.

Kloster Reutberg (foto Stien).
Zicht op Bad Tölz (foto Wim).

Terwijl we bij terugkomst boodschappen deden, hebben we in Geretsried voor het eerst de e-camper bij een laadpaal opgeladen. Dat ging zonder problemen. Kabels aansluiten, Plugsurfing tag voor het apparaat houden en het laden werd gestart. Aan het eind afmelden, ontkoppelen en de kabels opbergen.

De e-camper opladen in Geretsried (foto Wim).

Het inrichten van de camper voor de nacht ging dit keer al een stuk sneller.

Binnendoor naar Garmisch-Partenkirchen

Op dag drie zijn we binnendoor naar Garmisch-Partenkirchen gereden en werden voor het eerst geconfronteerd met het overbruggen van vele hoogtemeters en het teruglopen van de teller die aangeeft hoeveel kilometers nog gereden kunnen worden. De auto berekent steeds op basis van de laatste kilometers hoeveel kilometers nog gereden kunnen worden. Geruime tijd stijgen in de bergen zorgt er dan voor dat dit aantal kilometers snel terugloopt. Het mooie is dat bij daling de accu door recuperatie weer geladen wordt. Dat is iets wat je moet ervaren. In het begin is het wel spannend. Je rijdt de bergen in en ziet het aantal nog beschikbare kilometers snel afnemen en vraagt je af hoe ver dat doorgaat. Met een te lege accu is dit dan ook niet aan te raden. Naar beneden rijden geeft een euforisch gevoel als je ziet hoe het aantal kilometers dat je nog kunt rijden weer snel stijgt. Hierover meer tijdens onze spannende rit op dag zes.

Naar beneden rijden geeft een euforisch gevoel als je ziet hoe het aantal kilometers dat je nog kunt rijden weer snel stijgt.

Onderweg hebben we de e-camper opgeladen bij een bedrijf in Benediktbeuern dat zelf een elektrische auto heeft en het laadpunt gratis ter beschikking stelt. Het was moeilijk het laadpunt te vinden, aangezien het laadpunt achter het pand was gemonteerd en niet vanaf de weg te zien was en er ook geen borden hingen. Doordat er iemand aanwezig was kwamen we te weten waar we moesten zijn. In het andere geval waren we waarschijnlijk doorgereden. Hierna hebben we Kloster Benediktbeuern bezocht.

De e-camper voor Kloster Benediktbeuern (foto Wim).

Onderweg kwamen we voorbij aan de Kochelsee en Walchensee.

Blik op de Kochelsee (foto Stien).

Bij aankomst In Garmisch-Partenkirchen hebben we de camper neergezet bij Alpencamp, eigenlijk niet meer dan een grote parkeerplaats voor campers. Er is geen slagboom, zoals bij een camping. De toiletten en douches zijn afgesloten door een cijferslot. Onze e-camper was een van de kleinste tussen alle campers.

Over de Seefelder Sattel naar Innsbrück

In Garmisch-Partenkirchen werden in 1936 de Olympische Winterspelen gehouden. We hebben het Olympia Stadion bekeken en konden tegelijkertijd aldaar de accu bij een laadpaal opladen. Onduidelijk was of we ook parkeerkosten moesten betalen. We hebben maar gekozen voor het zekere en een parkeerkaartje gekocht.

De e-camper opladen bij het Olympia Stadion in Garmisch-Partenkirchen (foto Wim).

Vanuit deze locatie kan ook de wandeling naar de Partnachklamm gestart worden. Zwaar onweer had onlangs voor veel schade gezorgd, zodat voor het eerst in een kwart eeuw de kloof niet toegankelijk was en we deze alleen van boven konden bekijken. Dat was jammer, maar het was nog steeds meer dan de moeite waard.

De Partnachklamm bij Garmisch-Partenkirchen (foto Wim).

Op de weg terug op het hoogste punt hebben we gegeten aan de Partnachalm. Een werkelijk schitterend zicht op de bergen werd ons tijdens de maaltijd geboden.

Zicht op de bergen vanaf de Partnachalm (foto Stien).

Vanuit Garmisch-Partenkirchen zijn we naar Innsbrück gereden. We begonnen met 150 mogelijke kilometers op de teller. De verbinding tussen Seefeld en Zirl wordt gevormd door de Seefelder Sattel. Deze bergpas ligt 1.185 meter boven zeeniveau. Bovenop deze pas hadden we ca. 40 kilometer afgelegd, maar gaf de teller aan dat we nog maar 59 kilometers zouden kunnen rijden i.p.v. 110 (150-40). Door recuperatie laadde de accu tijdens de daling weer snel op. Zeker toen we af en toe met 16% hellingpercentage naar beneden gingen. Onderaan de pas stond de teller weer op 102 kilometers en hadden we bijna alle energie weer teruggewonnen. Fenomenaal.

Onderweg van Garmisch-Partenkirchen naar Innsbrück (foto Stien).

Bij aankomst in Innsbrück even wat highlights bekeken. De stad doet groter aan dan dat het aantal inwoners (ca. 125.000) doet vermoeden.

Impressie uit Innsbrück (foto Wim).

Na een paar uren in Innsbrück zijn we doorgereden naar Campingplatz Judenstein in Rinn. Een kleine, rustige camping. Mooi gelegen tussen de bergen.

Thiersee in de buurt van Kufstein

Met een volgeladen accu (mogelijke 144 km op de teller) gingen we op weg naar Camping Hiasenhof aan de Thiersee in de buurt van Kufstein. Een perfecte locatie. We hebben hier genoten van de omgeving en een mooie wandeling gemaakt.

Thiersee (panoramafoto Wim).

Tot dusverre hadden we de camper steeds bij een laadpaal opgeladen. Dit keer maakten we gebruik van de stroom op de camping.

Een spannende terugreis naar Königsdorf

Toen we vertrokken stonden er ca. 100 mogelijk te rijden kilometers op de teller. De afstand tot Camping Königsdorf am Bibisee was ca. 70 kilometers. Niets om je zorgen over te maken, toch?

Op onze weg naar Kufstein hebben we onderweg eerst een mooie wandeling gemaakt naar Burg Thierberg.

Burg Thierberg (panoramafoto Wim).

Om zeker te zijn dat we Camping Königsdorf am Bibisee zouden kunnen bereiken wilden we nog ergens onderweg bijladen. De eerste uitgezochte locatie was bij Parking Altstadt in Kufstein. De laadpalen waren eenvoudig te vinden, maar accepteerden onze Plugsurfing tag niet. Volgende kans was een laadpaal in Bayrischzell. Onderweg eerst even een stop gemaakt bij de Tatzlwurm-Wasserfall.

Tatzlwurm-Wasserfall nabij Kufstein (foto Wim).

Aangekomen in Bayrischzell bleek het laadstation net drie weken geleden weggehaald te zijn. Het waarom kon ons de eigenaar van het pand waar het laadstation aan de muur bevestigd was niet vertellen.

Langzaamaan werden de nog te rijden kilometers op de teller steeds minder

Volgende stop: Schliersee. Daar konden we de laadpaal niet vinden, ondanks dat we rondgelopen zijn en meerdere mensen gevraagd hebben. Langzaamaan werden de nog te rijden kilometers op de teller steeds minder.

Een lastige keuze

Volgende kans was Bahnhofplatz in Bad Tölz. Ook deze laadpalen konden we niet vinden. Ligt het aan ons? We vonden wel een laadpaal bij de Sparkasse, maar die was gesloten. Een inwoner van Bad Tölz kon ons vertellen dat er een laadpaal bij Bouwmarkt BayWa zou moeten zijn. Die was er ook, maar kon alleen tijdens de openingstijden gebruikt worden. Aangezien het al na half acht was en de bouwmarkt om 20.00 uur dicht zou gaan was dit ook geen mogelijkheid, omdat de laadsnelheid schijnbaar minimaal was. Nu hadden we toch een probleem en een lastige keuze. Rijden we door of gaan we nog op zoek naar een andere laadpaal. We kozen voor het laatste en wel een op een locatie die de medewerkster van de BayWa ons gegeven had. Maar ook deze laadpaal konden we niet vinden. Het kan toch niet waar zijn!

Recuperatie

Het werd steeds later. Wat doen we nu? Doorrijden? Met nu nog maar 19 mogelijke kilometers op de teller en een te rijden afstand van 17 kilometers hebben we de keuze gemaakt om het er op te wagen. Ik heb zeer langzaam gereden en zoveel mogelijk van recuperatie gebruik gemaakt. Mijn verwachting was dat we het dan zouden moeten kunnen halen. Bij 17 mogelijke kilometers werden deze niet meer op het scherm getoond, maar alleen nog maar drie streepjes. Ik kreeg zodoende geen feedback meer hoeveel kilometers ik nog kon rijden en of mijn aanname juist was. Toen ook nog de blauwe streepjes wegvielen werd het nog spannender. Geen idee hoeveel er nog in de accu zat.

Met de maan aan de horizon hebben we een tijdje in alle rust aan ‘ons’ meertje gezeten

We hebben de camping echter gehaald en konden daar de accu weer opladen. Het werd inmiddels donker. Met de maan aan de horizon hebben we een tijdje in alle rust aan ‘ons’ meertje gezeten. Alex bracht de volgende morgen onze auto en haalde de e-camper op. Wij begonnen aan onze terugreis. Een mooie ervaring rijker. Wat ons opviel is de interesse die veel mensen hadden in de e-camper en de sympathie die elektrisch rijden oproept. Dat is een positief signaal.


Lees meer over de campers van Camptoo op Camptoo.nl


 

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here