Fietsen tussen twee zeeën in Frankrijk

Door Nathalie van Koot en David Scherpenhuizen

Bij kanalen denk je misschien eerder aan Nederland dan aan Frankrijk. Niets is minder waar! Neem het Canal des Deux Mers, maar liefst 800 kilometer fietsroutes langs de oude waterverbinding tussen de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee. Nathalie en ik hebben de locaties langs de routes alvast voor jullie verkend. Hierbij onze top 3.

 “Stop!”, hoor ik terwijl ik de camper achteruit manoeuvreer. “Ho maar”. Nathalie is bang dat ik de rivier inrij. “De vakantie is bijna meteen in het water gevallen”, roept ze me toe. Schaapachtig lachend zet ik de camper een meter naar voren en we installeren ons op Camping Le Moulin du Bidounet. Aan de overkant wordt het silhouet van het middeleeuwse plaatsje Moissac weerspiegeld in het water. Langs de oever zie ik een paar vissers heel zen vissen. De camping is geliefd bij sportvissers omdat het helemaal omringd is door water. We zitten namelijk op een eilandje middenin de rivier Tarn. Door alle groen waan je je bijna in een natuurgebied.

De camping is gevestigd op de locatie van een voormalige watermolen. Tussen de bomen zijn ruime plaatsen voor campers en caravans. De camping draagt trots het Accueil Vélo kwaliteitszegel dat garant staat voor fietsplezier. Van hieruit kun je dan ook allemaal mooie fietstochtjes maken door de ongerepte natuur langs het Canal de Garonne. En dat gaan we doen, maar eerst even het stadje bekijken.

Betoverend Moissac

Moissac ligt tussen de glooiende heuvels van het departement Tarn-et-Garonne. Door het centrum met leuke winkeltjes en restaurantjes schuifelen het hele jaar door tal van pelgrims met de kenmerkende Jacobsschelpen op hun rugzak. De grootste trekpleister van Moissac is namelijk de schitterende Petrus abdij uit de twaalfde eeuw: een belangrijke stop op de pelgrimsroute naar Santiago de Compostela. Het benedictijnse klooster is een waar juweel van romaanse architectuur en staat op de UNESCO werelderfgoedlijst. De kerk en vooral de binnenplaats met zijn sierlijke kloostergang vinden wij indrukwekkend.

Binnenplaats abdij van Moissac Foto: EZWriters

Later die avond eten we op het terras van bistro Le Florentin, aan de voet van de abdij. De eendenborst, een echte regionale specialiteit, smaakt extra lekker door het betoverende uitzicht op de verlichte kerk. Maar we zijn er niet alleen om rond te slenteren en te eten. Er moet ook gefietst worden….Morgen.

Een belangrijke stop op de pelgrimsroute naar Santiago de Compostela

Moissac
Eten aan de voet van de abdij van Moissac. Foto: EZWriters

Onder platanen

Het Canal des Deux Mers is eigenlijk niet één, maar twee kanalen. Het Canal de Garonne ligt boven de Zuid-Franse stad Toulouse. Ten zuiden loopt het Canal du Midi dat uiteindelijk uitmondt in de Middellandse Zee. Vanuit Moissac fietsen we onder indrukwekkende platanen langs Canal de Garonne. De zware takken van de bomen hellen soms zo ver over dat ze het water lijken te strelen. De felle zon wordt door de bladeren gefilterd en weerkaatst op het water, terwijl de lange schaduwen van de bomen over het fietspad kruipen.

Vanaf de fiets zien we het lieflijke landschap voorbij trekken, velden met bloemen en boomgaarden met pruimen- en appelbomen wisselen zich af met groene, glooiende heuvels. We maken een fietstocht van ongeveer 30 kilometer langs het kanaal met bestemming Montauban. Halverwege stoppen we in het gehuchtje Montech voor een café au lait bij Bistrot Constant, een voormalig sluiswachterhuis dat tot restaurant is omgebouwd. Het is er knus en gezellig en Nathalie verlekkert zich aan alle regionale producten, maar we moeten nog 17 kilometer afleggen naar Montauban dus het blijft bij kijken.

Vanaf de fiets zien we het lieflijke landschap voorbij trekken

Mooie doorkijkjes langs de rivier. Foto: EZWriters

‘Roze stad’

Montauban heeft net zoals zijn grote broer Toulouse de bijnaam ‘roze stad’ vanwege de kenmerkende rode bakstenen en dakpannen. De oranje-rode klei komt uit de regio. In Montauban kun je volop genieten van cultuur met een hoofdletter C. We bezoeken het Ingres Museum in het statige oude bisschoppelijk paleis, aan de oevers van de rivier de Tarn. In het museum zijn ontelbare tekeningen en schilderijen van de grootmeester Ingres en beelden van Antoine Bourdelle, een student van de grote beeldhouwer Rodin. Beide kunstenaars zijn in Montauban geboren. Ik ben diep onder de indruk van de  ‘Hercules boogschutter’, een van de bekendste beelden van Bourdelle. Nathalie is meer gecharmeerd van de portretten en tekeningen van schilder Ingres.

Genieten van cultuur met een hoofdletter C

Middelpunt

Place Nationale vlakbij het museum is al sinds de Middeleeuwen het wervelende middelpunt van de stad. Het ‘rode plein’ wordt nu omringd door restaurants, cafés en exclusieve boetiekjes. Wij vinden het misschien wel het mooiste marktplein van de Tarn-et-Garonne. De marktpleinen in deze regio hebben een bijzonder ontwerp: ze zijn vierkant en worden helemaal omringd door zuilengalerijen, waar marktlieden vroeger hun waren overdekt konden opstellen. De kenmerkende brede bogen van de galerijen heten in het Frans anse de panier, omdat ze wel iets weg hebben van een mandhengsel. We vleien ons op het plein neer op een van de zonovergoten terrassen om op adem te komen.

Fietsen langs het kanaal Foto: EZWriters

De groene zee

Voordat we met de camper verder naar het zuiden afzakken, maken we nog een afsluitende fietstocht. We vertrekken uit Moissac richting Valence d’Agen, een kleine twintig kilometer verderop. We fietsen opnieuw langs Canal de Garonne. Eenmaal buiten de stad komen we op een soort landtong, geperst tussen de groene wateren van het kanaal en de rivier. We rijden tussen waterwegen en ik voel me net Mozes die de Rode Zee splijt, maar in dit geval is het een groene zee. Rechts zien we de beboste heuvels. Het is allemaal idyllisch. Onderweg komen we tal van fietsers tegen die opgewekt ‘bonjour’ roepen alsof we allemaal tot een soort wielerbroederschap horen.

 

Auvillar: Een stukje Toscane

Zo’n zes kilometer na Valence d’Agen ligt Auvillar op een heuvel. Vanaf Place du Chateau, langs de oude stadsmuur, kijk je uit op het dal waar de stroperige rivier Garonne doorheen kronkelt als een groene slang.

De oude stadsmuur met beneden de Garonne Foto: EZWriters

Het Gallo-Romeinse dorpje met zijn prachtige rode terracotta dakpannen doet ons een beetje aan Toscane denken. Auvillar, aan de pelgrimsroute van Santiago de Compostela, telt slechts 1.000 inwoners en staat bekend als een van de mooiste dorpjes van Frankrijk. Het marktpleintje, met zijn overdekte zuilengalerij, vinden wij de moeite waard om voor om te fietsen. Wat het extra leuk maakt is de ronde markthal met Toscaanse zuilen die midden op het plein staat. ’s Zomers is hier elk weekend een boerenmarkt waar je streekproducten kunt kopen, zoals de zoetige, fris smakende meloen de Quercy die hier al sinds de 18e eeuw wordt geteeld.

Auvillar doet aan Toscane denken

Het sfeervolle marktpleintje van Auvillar Foto:EZWriters

 Voetstappen uit het verleden

In zijn smalle steegjes met eeuwenoude hobbelige kasseien klinken de voetstappen van het verleden. Het ziet er allemaal romantisch uit, maar lekker fietsen kun je er niet. Na ons bezoek fietsen we verder over rustige weggetjes door de heuvels. We stoppen om een hapje te eten bij Auberge de Bardigues, in het gelijknamige dorpje. Wie kon bevroeden dat zo’n klein onbeduidend gehucht, zo’n groots restaurant herbergt? Je ziet aan alles dat het familiebedrijf met liefde wordt gerund Camille, de jonge chef-kok Cyril en zijn broer Fabien. We likken onze vingers -spreekwoordelijk natuurlijk- af bij de ravioli met wilde paddenstoelen, gegratineerde Sint-Jakobsvruchten en het dessert met meringue. Gelukkig is de terugweg bergafwaarts! Een waardig afscheid van de prachtige Tarn-et-Garonne.

De Tarn-et-Garonne smaakt naar meer! Foto: EZWriters

Kijk hier wat je verder kunt doen in het prachtige departement Tarn-et-Garonne.


Meer inspirerende fietsverhalen lees je op onze FIETSPAGINA


 

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Plaats je reactie
Vul hier je naam in