sponsorbericht

Van hartje Amsterdam naar hartje Londen in 3,5 uur

Een trein- en fietsavontuur van Robert van Weperen

Lang, héél lang geleden, kon je lopen van het huidige Nederland naar wat we nu Engeland noemen. Dat was tijdens de ijstijden. Toen was de zeespiegelstand van de zee,  die wij nu als de Noordzee kennen, zo laag dat deze grotendeels droogviel. Vandaag de dag klotst er 32 kilometer golven tussen beide landen. Een afstand die gelijk is aan amper twee uurtjes fietsen.

De Eurostar in station St. Pancras in hartje Londen.

Omdat de kortste afstand zo gering is, zijn er talloze plannen uitgewerkt om Engeland en Frankrijk middels een tunnel te verbinden. Zo was er in 1802 een Franse mijningenieur die postkoetsen door een tunnel wilde laten rijden. En in 1880 is men serieus met een tunnelboormachine aan de slag gegaan. Het zou evenwel tot 1994 duren voordat de Kanaaltunnel een feit was. In mei van dat jaar denderde de eerste goederentrein er doorheen.

De tunnel ligt op zo’n 40 meter diepte in de zeebodem ingegraven. Met daarboven een kolom water die op het diepste punt zelfs 60 meter hoog meet.

Ik heb mij nooit kunnen voorstellen hoe dat voelt: met een bloedgang door een aardedonkere tunnel razen.

 

Doen is ervaren en zo kwam het dat ik en mijn reismaatje aan boord stapten van de Eurostar voor een trip naar Londen van 36 uur. Onze bagage: ieder een minuscuul rugzakje en een Brompton vouwfiets zodat we maximaal mobiel zouden zijn.

Met de Thalys naar Brussel

Voordat we aan boord konden van de Eurostar moesten we eerst met Thalys naar Brussel. Dat komt omdat Amsterdam CS (en ook Rotterdam CS) nog geen douanefaciliteiten hebben. Lees: niet over een röntgenapparaat beschikken dat dwars door je rolkoffer en rugzak straalt inclusief een meneer of mevrouw die gezellig in je oksels en liezen kietelt. De UK is immers geen Schengen-land.

Welkom aan boord bij Eurostar.

De rit met Thalys verliep heerlijk ontspannen. Comfortabel koersten wij met de bordeauxrode flitstrein richting Brussel. Af en toe trapte de machinist het gaspedaal extra diep in, zodat we alvast konden wennen voor het geval de Eurostar op het vervolgtraject door de geluidsbarrière zou knallen.

De overstap in Brussel op de Eurostar was in een half uurtje gepiept. Dat was niet zo’n punt. Maar de paspoort- en spullencontrole nam flink wat charme weg van het fenomeen treinen. Reizen met de trein naar het buitenland is juist zo leuk omdat je niet eerst met een zigzaggende meute een vernederende controle hoeft te ondergaan. (Waarbij, met een beetje pech, ook nog eens je padvindersmes en je dure zonnebrandcrème wordt geconfisqueerd).

Londen

Ongerieflijk was ook dat een paar petten meteen nerveus naar onze vouwfietsen begonnen te wijzen. Die móesten subiet ingepakt worden waardoor we nog een heel eind onhandig met onze XXXL-tassen mochten sjouwen tot aan de scanmachine.

Als prinsjes ontvangen

Enfin, eenmaal aan boord van de Eurostar was al het gehannes meteen vergeten. We werden als prinsjes ontvangen. Er kwam een welkomstdrankje en even later een lunch die ongeveer 1000x smaakvoller en gezonder is dan het gemiddelde vliegtuigvoer. Een maaltijd die we bovendien niet voorovergebogen vanaf een klaptafeltje naar binnen hoefden te wurmen, maar gewoon vanaf een echte tafel. Met linnen servetten, stalen bestek en een heerlijk gekoeld wijntje. En supervriendelijke service en aandacht niet te vergeten.

Met linnen servetten, stalen bestek en een heerlijk gekoeld wijntje

Nou zaten wij wel in de Business Premier wagon. Dit is de all you can eat (and drink) reisklasse van Eurostar. Met de meest comfortabele stoelen en misschien wel het hoogste serviceniveau. Neemt niet weg dat de standaard-klasse ook prima zit. Je hebt er nota bene hetzelfde uitzicht en je wordt ook nog eens met dezelfde snelheid tot in het hart van Londen getreind. In barrijtuig Café Métropole verkopen ze dranken en spijzen.

De eerste tweehonderd kilometer vanaf Brussel gingen bovengronds. Door Wallonië en het heuvelachtige Pas de Calais. Een prachtig stukje Frankrijk kregen we zomaar als bijgerecht.
Bij Calais dook de trein de onverlichte tunnel in en voelden we…. niks. Buiten is het pikkedonker – er brandt geen enkel lampje in de tunnel, wel zo rustig – en binnen gaat de gezelligheid gewoon door. Omdat er buiten niets meer te zien is waren we ons wel minder bewust van de hoge snelheid waarmee de Eurostar zich door de klei, de krijtrots en het zand boorde.

Het licht kwam terug

Na een minuut of twintig kwam het licht terug in het uitzicht en sjeesden we door een heel ander landschap. Ruiger, groener, en Engels. Nadat de voorsteden van Londen zich aandienden hoefden we nog maar drie keer met de ogen te knipperen en we reden het kopstation St. Pancras Internationaal binnen. Een tel later klommen we op onze vouwfietsen en stuurden we door het hart van metropool Londen. Wat een gemak, wat een vrijheid.

We waren even na achten in de ochtend vertrokken uit Amsterdam. En dankzij het tijdverschil kregen we er een uur gratis bij waardoor we even voor 12 uur aankwamen. Mooi op tijd voor de lunch.

En omdat we ons de volgende dag pas om half zes ‘s avonds moesten melden voor de terugrit, hadden we een zee van tijd. Terwijl we maar één overnachting hadden, voelde het alsof we een heel weekend in Londen waren.

Meer informatie

  • Voor informatie en tickets zie eurostar.com.
  • In de populaire wijk Shoreditch kun je uitstekend ontbijten en lunchen in The Attendant.
  • Misschien wel de beste lunch- en dinerplek van Londen: Rochelle Bar & Canteen in The Institute of Contemporary Arts. Ze wisselen dagelijks (!) de kaart.
  • Overnachten in het stijlvolle County Hall hotel maakt de Londen-reis helemaal af. Het hotel is gevestigd in het voormalige gemeentehuis van London uit 1922. De algemene ruimtes ademen nog altijd de sfeer van 100 jaar geleden. De kamers daarentegen zijn helemaal van deze tijd. Het ontbijt is zo Engels als de Belisha Beacon (de gele knipperbollen bij de zebrapaden).
  • Is een Brompton iets voor jou? Check Brompton-specialist Trompton in Amsterdam.

Speciaal voordeel voor Eurostar-reizigers

Eurostar biedt een exclusief voordeelprogramma: 2 FOR 1. Met je Eurostar-ticket koop je twee toegangstickets voor de prijs van één. De negen bekendste musea van Londen doe mee: Tate Modern, Tate Britain, The National Gallery, National Portrait Gallery, The British Museum, Victoria and Albert Museum, The British Library, Science Museum en Royal Academy of Arts.

We sliepen slechts één nacht in een hotel – het voelde alsof we een heel weekend in Londen waren

NB. Het Eurostar 2 FOR 1-programma werkt ook in Brussel, Rijsel en Parijs. Meer informatie op eurostar.com.


Lees hier alle reisverhalen van onze reporters


 

advertentievoigt travel

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here