Advertentie
Reizen naar Fins Lapland
Klik hier voor meer informatie over de reizen naar Fins Lapland 

 

Lekker skiën, Fatt Trotten en Ski Bobben in Val d’Arly

Een wintersportavontuur van Robert van Weperen

Tuurlijk ga je op wintersport om een lekker stukje te kunnen skiën. (Of boarden, dat trouwens met uitsterven bedreigd wordt.) Maar het heet niet voor niets wintersport, dus er is ruimte voor variaties op een thema. Steeds meer skigebieden verbreden niet toevallig hun keuzemenu. Variërend van wellness-situaties, tochten met sneeuwscooters en sledehonden. Of wat te denken van parapenten op ski’s? Reporter Robert van Weperen was in Val d’Arly en leefde zich, naast een potje skiën, uit op de onderdelen ‘Raquettes’, ‘Fat Trott’ en ‘Ski Bob’. Hier zijn verslag.

Lekker skiën op de pistes van Val d'Arly.
Lekker skiën op de pistes van Val d’Arly.

Helm op, stokken losvast in de handschoenen geklemd, de punten van de ski’s richting het dal, en…. zoeff! Vol gas de XXL-skipiste op. Een spierwitte helling zo wreed breed als de A2 (een snelweg tussen Amsterdam en Utrecht). Een luxe waar Frankrijk patent op lijkt te hebben. Heerlijk die ruimte. Dan kun je je – als je nog wat wankel op de benen staat – tenminste drie keer corrigeren voordat je head first van de klif afroetsjt. En op de pistes van Val d’Arly is het ook nog eens heerlijk rustig. Waar bovendien de sneeuw en de zon de helft goedkoper zijn dan in het nabijgelegen en mondaine Mégeve. (In Mégeve verpozen De Rijken zich. Onder vrijwel dezelfde omstandigheden qua weer en sneeuwcondities. )

Skilatten zijn tegenwoordig zo goed gemaakt dat je je best moet doen om te vallen.

Enfin, ik geef me met mijn hele lijf over aan de nimmer aflatende aantrekkingskracht van de aarde en laat haar het werk doen. Ik accelereer, zoek de ideale lijn (vrij naar Max Verstappen) en maak een trage lus door de verse sneeuw. Op tijd verplaats ik mijn gewicht en probeer nóg net iets dieper te gaan zitten op die supersnelle latjes. Skilatten waarvoor ik een diepe bewondering koester. Want daar waar mijn techniek tekortschiet, word ik discreet gered door mijn carve-ski’s. De skilatten zijn inmiddels zo goed gemaakt dat je serieus je best moet doen om te vallen. Heus, iedereen kan skiën.

Was dat puntje in de achtergrond nou de Mont Blanc?
Was dat puntje in de achtergrond nou de Mont Blanc?

Een lekker stukje zigzaggen door de witte poeder, het is en blijft een bijzondere ervaring. In de eerste jaren van mijn ski-carrière – ik heb het pas geleerd rond mijn 30ste – wilde ik elke minuut van de skivakantie op de latten staan. Ik meldde mij ‘s ochtend als eerste bij de lift. Een koffietje rond 11 uur vond ik compleet verspilde tijd en lunchen deed ik het liefst staand. Of beter: gewoon een extra botterhammetje meenemen, zodat het middagmaal met een uurtje kon worden opgeschoven. Want dan was de eet-piek in het restaurant voorbij. En terwijl iedereen aan z’n bord frites zat, was het ook nog eens extra stil bij de liften en op de piste.

Maak je keuze - je kunt je hier helemaal een permanente euforie skiën.
Maak je keuze – je kunt je hier helemaal een permanente euforie skiën.

Zo pakte ik met gemak anderhalf tot twee uur extra skiplezier. Nee, gezellig voor mijn skimaatjes was dat niet. Maar voor gezelligheid was toch de après-ski uitgevonden? Bovendien, je bent een dief van je portemonnee als je niet maximaal lang op je ski’s staat, had ik uitgerekend. Om zes dagen te kunnen skiën was ik al gauw € 1250,= kwijt, waarvan € 450,- voor de ski-pas en de skiuitrusting. Exclusief € 200,- voor de skilessen. Een skivakantie kost al gauw twee keer zoveel dan een ‘gewone’ reis.

In Val d’Arly, in de Franse Alpen, met regelmatig uitzicht op de Mont Blanc, zijn zoveel aantrekkelijke alternatieven dat je het skiën bijna kunt overslaan

Tot zover the math. Want uiteindelijk bleek zo’n ochtendkoffietje op de piste wel zo lekker. Bovendien konden de lunches – mits op het terras en in de knetterende zon – mij niet lang genoeg duren.

Naar mate de jaren verstreken ontdekte ik naast het old skool skiën ook de lol van alternatieve vormen van sneeuwpret. Zo kwam het dat ik ook een keer ’s avonds met een sleetje de berg afsuizde met van die brandende tuinfakkels van de Gamma die de route markeerden. Of nam ik een duik onder het ijs. (In zo’n dik pak, en aan een koord.) Of raasde ik met 80 kmh over een bobslee-baan. Dat laatste was trouwens eens maar nooit weer.

Lunchen is op zo’n plek bijna net zo leuk als skiën. Eindelijk kon ik weer eens mijn Noorse trui aantrekken.

In Val d’Arly, in de Franse Alpen, met regelmatig uitzicht op de Mont Blanc, zijn zoveel aantrekkelijke alternatieven dat je het skiën kunt overslaan. (Bijna, hè. Want je kunt je hier een slag in de rondte skiën op hun groene, rode, blauwe en zwarte pistes.)

Raquettes: de witte wijde wereld in op sneeuwstappers

Vanuit het sympathieke dorpje Flumet, dat niet overlopen wordt door wintersporters, maakte ik een wandeling op sneeuwschoenen. Dat zijn van die plastic dingen die je met veel gehannes – zeker als je koude vingers hebt – om je schoenen moet binden. Maar als ze eenmaal zitten, dan ben je gelijk god: op sneeuwschoenen kun je namelijk ‘over de sneeuw’ lopen. Dat wil zeggen, je zakt niet tot aan je kruis in de witte kristallen. Want met sneeuwschoenen (volgens Wikipedia ruim 4000 jaar geleden uitgevonden in Centraal-Azië) verdubbel je de oppervlakte van je zool. Dankzij de scherpe, gekartelde onderkant heb je ook nog eens extra grip.

Raquettes, retteketet. Echt ook heel leuk om te doen.
Raquettes, retteketet. Echt ook heel leuk om te doen.

Zodra je doorhebt hoe hoog je je voeten moet optillen zonder te ‘struikelen’ over de sneeuw, loopt het verrassend gemakkelijk. Je zakt nooit te diep weg, je komt nooit vast te zitten. Vrezen voor de vriesdood hoeft dus niet. In tegendeel; gelijk een rupsvoertuig klim je er altijd uit.

Info: www.valdarly-montblanc.com

ESF – La Giettaz en Aravis

Ook vet: Fat Trott

Met het skidorp Giettaz als startplaats, ontdekte ik een nieuwe manier van fietsen, of beter gezegd een nieuwe manier van steppen. Op een step met extreem dikke banden gingen we de pistes afdalen. Tenminste, dat was het plan. Eerst moesten we speciale dikke laarzen aantrekken (zijn inbegrepen bij het Fat Trott avontuur) en het hoofd in een gigantisch integraalhelm verstoppen.

Val d'Arly
Het team op de fat trottinette

Het moge duidelijk zijn: Fat Trotten (?) is niet voor watjes. Dat bleek al toen we de skilift omhoog pakten. De FT’s worden razendsnel in een lege skistoel gehangen en eenmaal boven er met net zoveel souplesse uitgevist. Een klus die het personeel van de skilift voor haar rekening neemt, want best wel gevaarlijk.

Toen kon ik nog lachen. ;). Dit is echt vet, als je een beetje lef hebt.
Toen kon ik nog lachen. 😉 Dit is echt vet, als je een beetje lef hebt.

Het was eerst even wennen: ik zag mij geconfronteerd met hele andere dimensies en volstrekt andere omstandigheden, als die keer dat ik als kleuter al steppend de wereld verkende. Ik probeerde de remmen uit, en testte wat het gevaarte doet als je (express) een beetje slipt.

Wel helpt het als je niet te schijterig in elkaar zit

Fatt Trott is wat mij betreft met niets te vergelijken. Het is geen steppen, geen skiën, geen fietsen en ook geen sleetje rijden. Het vergt totaal nieuwe skills. Wel helpt het als je niet te schijterig in elkaar zit. Rode of Zwarte pistes zijn af te raden – ernstig zelfs. Maar op Blauw en Groen zit je helemaal goed. (Zachtkens, bijna stapvoets, naar beneden rollen kan ook.)

Het Trott Team - even poseren.
Het Trott Team – even poseren.

Extra leuk van deze sneeuwactiviteit is dat het SVR (skipisteverkeersregelement) bepaalt dat er alleen maar getrottert mag worden na sluiting van de pistes. Want stel je voor dat er een skiër midscheeps de sneeuwstep binnenslalomt. Dat geeft vast krassen. Kortom, we hadden het skigebied helemaal voor onszelf. En het werd halverwege ook nog eens donker en toen moesten we zo’n hoofdlamp op. Daardoor werd de situatie weer helemaal anders. Samenvattend: zeker een keer doen.

Info: www.valdarly-montblanc.com

Alpes Aventures

Front de neige du domaine skiable
Le Plan
73590 La Giettaz

Ski bob? Wie is de Ski bob?

Moest ik al behoorlijk wennen aan de term ‘Fat Trott’, het begrip ‘Ski Bob’ klinkt ook tamelijk vreemd in de oren. Om maar te zwijgen over de looks van deze kruising van een bobslee (?) op ski’s (?). Dit apparaat huren we bij Intersport in Notre Dame de Bellecombe. Opnieuw een alleraardigst dorpje waar de boeren en burgers niet door de hotels, restaurants en souveniershops compleet uitgejaagd zijn. Voor dit sneeuwapparaat is geen aparte uitrusting vereist. Mijn eigen skihelm en skischoenen voldeden.

Maar anders dan bij de Fat Trott moesten we dit keer ons sneeuwspeeltje helemaal zelf de berg op slepen. Nou had ik reeds een diepe hekel aan de ‘pannenkoeklift’ aka de schotellift. Want als je al geen hernia hebt, dan krijg je ‘m wel als je aan die stang wordt gelanceerd. En nu moest er ook nog zo’n Ski Bob mee omhoog. Tussen de benen geklemd. De eerste twee keer was het drama, en moest ik bijna voortijdig het martelwerktuig verlaten. Maar vanaf de vijfde keer ging het vanzelf.

Wie is de Ski Bob? Als je dit een beetje in de vingers hebt, ga je met een bloedverziekende snelheid de piste af.
Wie is de Ski Bob? Als je dit een beetje in de vingers hebt, ga je met een bloedverziekende snelheid de piste af.

Bovendien wordt alle moeite en getranspireer in de afdaling goedgemaakt. Ruimschoots! Die Ski Bob vond ik echt de bom. Met een bloedverziekende snelheid raasde ik de piste af, in sierlijke bochten en zonder ook maar een keer uit het zadel te worden geslingerd. Behalve ikzelf en mijn sneeuwmaatjes was ook de Chef Ski Bobbing zichtbaar verbaasd. Maar hij wist niet dat ik al mijn hele leven fiets, waardoor ik meteen op voorsprong stond.

Ik zou zeggen: probeer dit zeker ook eens. Want afgezien van de relatief trage lift, vond ik dit het alleralleraardigste ‘bijgerecht’ van de sneeuwvakantie. 

Info: www.valdarly-montblanc.com

James Sport

Magasin Intersport
Rue de Savoie
73590 Notre-Dame-de-Bellecombe

Eten, drinken en slapen

Fijn restaurant in oude, verbouwde XXXL boerderij. En ruime appartementen: Toî du Monde in Flumet / St Nicolas la Chapelle.

Eten met uitzicht op een koeienstal (achter glazen wand.) Ferme de Victorine in Notre Dame de Bellecombe. Gewaardeerd met een Bib Gourmand.

Lokale producten (o.a. kazen en worsten) La Bergerie in Flumet

Informeel : L’Arche de Zoé in Crest-Voland / Cohennoz.


MEER WINTERSPORTVERHALEN LEES JE OP SNOWREPUBLIC.NL


Met beelden van  J-P. Noisillier.

Advertentie

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Plaats je reactie
Vul hier je naam in