sponsorberichtSaalbach

De chauffeur brengt je naar alle mooie plekken!

Door: Ilse Nijhof

Het is 9 uur ‘s ochtends als reporter Ilse samen met haar reisgenoten hotel Alto Lido uitloopt in de prachtige stad Funchal, Madeira. Als we voor ons kijken zien we een dikke groene jeep staan. De chauffeur en tevens gids Pedro stelt zich voor en vertelt dat hij de hele dag met ons op pad zal gaan. Nog even de spullen en onszelf inladen en dan zijn we bijna klaar om te gaan, niet wetende wat voor geweldige dag ons staat te wachten!

West tour

Wij staan te popelen om te vertrekken maar voordat we gaan laat Pedro ons nog even de kaart met de af te leggen route zien. Hij geeft aan dat we eerst een stukje over de snelweg rijden, voordat we ons via de hoofdweg op de lokale weggetjes gaan begeven. We zullen van het zuiden naar het westen rijden (vandaar ook de naam west tour), waarbij we verschillende hoogtes zullen aandoen. Na de lunch is het de bedoeling dat we rustig aan weer terugrijden. De tour zal ongeveer tot een uur of 5 duren. Dan start de motor en vertrekken we echt.

Jeep tour
Daar gaan we dan. Foto Ilse Nijhof

Vernieuwde infrastructuur

Zoals Pedro al had gezegd rijden we het eerste stuk over de snelweg en passeren we enkele tunnels. Het is nauwelijks in te denken dat deze infrastructuur nog helemaal niet zo heel lang bestaat, en toch is het zo. De infrastructuur is eigenlijk pas sinds de jaren 90 verbeterd. Dit begon met het verdubbelen van de landingsbaan van het vliegveld waardoor er meer vliegtuigen konden landen en het toerisme langzaam op gang kwam. Om al deze toeristen te vervoeren moesten er nieuwe wegen komen. Waar voorheen de ‘oude’ slingerweggetjes vooral om de bergen heen gingen en hierdoor niet opschoten zijn er met de nieuwe wegen 160 tunnels ontstaan. Zij zorgen er onder andere voor dat de rit van het vliegveld naar Funchal slechts 20 minuten duurt in plaats van de 1.5 uur die het vroeger nodig had.

We draaien al snel een smal weggetje op die ons langs de bananenplantages en hooggelegen huisjes voert. We verbazen ons over de hoeveelheid
treden die toegang tot de huizen geeft en vragen ons af hoe de locals hun zware boodschappen of meubels vervoeren. Er loopt namelijk lang niet altijd een weg langs het huis. Laat staan parkeerplekken bij de deur. In gedachten verzonken rijden we verder tot het eerste officiële viewpoint. Ik zeg bewust officiële, want eigenlijk is het hele eiland een viewpoint. Toch is dit wel een hele mooie, de zee strekt zich voor ons uit en de golven rammen tegen de hoge kliffen aan. Een idyllisch dorpje bevindt zich op de voorgrond en in de verte zien we de bananenplantages en de suikerriet planten. En als dit allemaal nog niet genoeg is doet de zon z’n best om het plaatje nog spectaculairder te maken.

Paúl da Serra

Eigenlijk willen we hier helemaal niet weg, maar we zijn nog maar net begonnen dus stappen we na het maken van een heleboel foto’s weer in. Via nauwe weggetjes vervolgen we onze weg over het eiland. Pedro wijst ons in de verte piepkleine windmolens aan en vertelt ons dat we daar straks zullen staan. Wow, dat is best hoog. De weg begint dan ook snel een enorm stijgingspercentage aan te nemen en al snel houdt de officiële weg ermee op. Vanaf hier kan de jeep laten zien wat hij waard is. We rijden over smalle modderpaden vol met gaten maar Pedro laat zien dat hij al jarenlang ervaring heeft en maneuvreert ons er soepel doorheen. Ondertussen verandert het landschap terwijl we er naar kijken. Van huizen, veel groen en bananenplantages naar eucalyptusbomen en kale vlaktes. Dan bereiken we de windmolens en tegelijkertijd het hoogste punt van de tocht: Paúl da Serra. Dit plateau bevindt zich op 1500 meter hoogte en waar de rest van het eiland bergachtig en steil is, is dit bizar genoeg het vlakste stuk van het hele eiland! Vanaf hier hebben we geweldige uitzichten over de valleien en de groene bergen. Pedro vertelt ons dat dit het beginpunt is van vele paden en levada wandelingen die door het authentieke laurissilvabos gaan. Nadat we vele plaatjes hebben geschoten stappen we de jeep weer in.

Porto Moniz

We dalen langzaam weer af en komen aan in één van de mooiste dorpen in Madeira, Porto Moniz. Dankzij de natuurlijke vulkanische zwembaden is het een erg populaire plaats bij de toeristen. Ik kan wel begrijpen waarom, ondanks het grauwe weer (de zon is inmiddels vertrokken) zien de natuurlijke infinity pools er werkelijk prachtig uit. Het helderblauwe water in combinatie met de donkere lava rotsen en de hoge golven maken een geweldig plaatje. Dankzij de golven stroomt er constant vers zeewater in en uit het bad. Voordat we rond mogen lopen om de nodige foto’s te nemen schuiven we eerst aan in Quinta do Furao. Een restaurant gelegen direct aan de zee. Vanuit hier kunnen we onder het genot van een heerlijke lunch de wilde golven die hard op de kliffen beuken goed aanschouwen. Toch vergeet ik af en toe naar dit spectaculaire uitzicht te kijken en word ik afgeleid door de geweldig opgemaakte borden. Het eten smaakt al net zo goed als dat het eruitziet.

Jeep tour
Mijn prachtig verpakte tomatensoep. Foto Ilse Nijhof

Twee verschillende zwembaden

Als het op is krijgen we wat tijd om het natuurlijke schouwspel goed te bekijken. Er zijn twee soorten natuurlijke ‘zwembaden’. Het ene zwembad ligt vrijwel direct onder het restaurant en is afgesloten met een toegangspoort. Op het moment dat wij er zijn is het zwembad dicht, dit komt hoogstwaarschijnlijk door het weer en de enorme golven. Normaal gesproken is dit in de zomer van van 9.00-19.00 geopend en in de winter van 10.00 – 17.30. Je vindt hier kluisjes, een douche, een kinderzwembad, kleedkamers en een lifeguard. Je zou denken dat je hier een heel bedrag aan kwijt bent. Toch kost een entreebewijs maar € 1.50. Dit bedrag wordt voornamelijk gebruikt om de zwembaden te onderhouden en de lifeguard te betalen.

Het andere zwembad is gratis, iedereen kan hier vrij zwemmen. Ik kom nog even in de verleiding om erin te springen maar aan het gegil te horen van mijn voorgangers is het water niet heel warm. Ik blijf dan ook op het droge en enige tijd later vervolgen we onze weg.

Vier seizoenen in één dag

We stoppen her en der en blijven ons ondanks de regen die inmiddels met bakken uit de hemel valt, verwonderen over de schoonheid van het eiland. Langzaamaan rijden we weer richting Funchal waar de zon weer tevoorschijn komt. Vier seizoenen in één dag; ook dat is Madeira in november. Als kers op de taart worden we nog getrakteerd op een traditioneel drankje van Madeira: Poncha. Een fruitig doch sterk drankje, het alcoholpercentage is maar liefst 50%! We worden netjes rond 17 uur afgezet bij ons hotel en vertrekken snel naar onze kamers om de dag aan de hand van onze foto’s nog eens her te beleven. Wat is Madeira toch een prachtig eiland. De groene kleuren, de verschillende landschappen,  de mooie wegen, de lavazwembaden en de spectaculaire watervallen.

Als je alles een keer gezien wilt hebben dan is een jeeptour dé manier!

Adventureland Madeira biedt verschillende tours voor verschillende prijzen aan. Wij volgden de ‘West tour’. Voor slechts 45 euro per persoon kan jij deze tour ook doen! Meer informatie vind je hier!


Deze reis is georganiseerd door het Madeira Promotie Bureau
We verbleven in het prachtige hotel Alto Lido
Tap Air Portugal brengt je er naar toe!
Op Visit Madeira vind je alle informatie over dit prachtige eiland!


 

advertentieSpanje

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here