Advertentie
Reizen naar Fins Lapland
Klik hier voor meer informatie over de reizen naar Fins Lapland 

 

Hike vijf dagen dwars door de jungle

Door Pauline van der Waal

Wanneer je op reis gaat naar Colombia, mag je wat mij betreft de prachtige hike naar La Ciudad Perdida in het noorden van het land niet missen. Ik liep deze tocht in vijf dagen, maar je kunt er ook voor kiezen er vier of zes dagen over te doen. Het is een pittige tocht, maar veel minder druk dan bijvoorbeeld het bekende Peruaanse zusje Machu Picchu.

Over La Ciudad Perdida

Ciudad Perdida betekent letterlijk ‘verdwenen/verloren stad’ en dat is deze plek diep in de Colombiaanse jungle ook lang geweest. De bouwwerken zijn rond het jaar 650 na Christus door de Tayrona-indianen gebouwd, en zijn daarmee ook zo’n 650 jaar ouder dan het eerder genoemde Machu Picchu. Teyuna, zoals de indianen de stad noemen, ligt op zo’n 1200 meter hoogte, en is alleen te voet bereikbaar via een 44 kilometer lange weg met als slotstuk een trap met 1200 treden. Pas in 1972 werd de stad herontdekt.

De weg ernaar toe belooft niet veel goeds...
De weg ernaar toe belooft niet veel goeds…

Vertrek vanuit Santa Marta of Taganga

Zowel Santa Marta als Taganga is een goede uitvalsbasis voor deze trek. Je kunt ook ter plekke prima je tour nog boeken. Wil je zeker zijn van je vertrekdatum, dan zijn er ook via internet mogelijkheden te over om te reserveren. De tocht zelf start in El Mamey, een dorpje op zo’n anderhalf tot twee uur rijden van bovengenoemde plaatsen. Dit is vooral afhankelijk van de regenval, zoals je op de foto hierboven kunt zien deden wij er wat langer over!

We zitten duidelijk in een regenwoud!
We zitten duidelijk in een regenwoud!

En dan: vertrek!

We beginnen onze tocht met ons eigen groepje, onze gidsen, een paar ezels en de koks. De ezels dragen vooral potten, pannen, eten en drinken, en ook nog wat van onze spullen zodat we die niet de hele dag zelf hoeven te dragen. Samen met de koks spurten ze vooruit, we zien dat ze dit vaker doen! Wij houden een iets rustiger tempo aan als we steeds verder de jungle in trekken.

We moeten een paar keer een rivier oversteken met flinke stroming
We moeten een paar keer een rivier oversteken met flinke stroming

Pittige wandeling

Pffff, ik vond de wandeling vrij pittig! Dat komt vooral door de vele rotsen waar je overheen moet klauteren, de modder die je schoenen vast zuigt en de rivieren die je moet oversteken. De afstand en klimmetjes die je moet maken deden mij dan weer niet de das om, en vond ik wel weer meevallen. De omgeving maakt trouwens alles goed, en af en toe zien we zelfs wat oorspronkelijke bewoners van dit gebied.

Soms steken we die op een alternatieve manier over
Soms steken we de rivier op een alternatieve manier over

De FARC in Colombia

Als je aan Colombia denkt, denken veel mensen aan de guerrillabeweging FARC. Hoewel de FARC ook in dit gebied actief was, was deze trektocht altijd een vrij veilige onderneming. Eenmaal in 2003, werden acht toeristen gegijzeld die een bezoek brachten aan La Ciudad Perdida. Tot 2005 werd de trail dan ook gesloten, maar sindsdien is deze gewoon weer open voor bezoekers.

Eenmaal, in 2003, werden acht toeristen gegijzeld die een bezoek brachten aan La Ciudad Perdida.

Ook wordt het gebied gewaakt door het leger, en je komt tijdens de wandeling regelmatig soldaten tegen die je vriendelijk groeten en succes wensen met de rest van de tocht. Overigens liep ik deze wandeling voordat het vredesakkoord door de FARC en de Colombiaanse regering is ondertekend.

Wat is het hier prachtig groen!
Wat is het hier prachtig groen!
Regelmatig komen we jongens van het Colombiaanse leger tegen die de regio beschermen
Regelmatig komen we jongens van het Colombiaanse leger tegen die de regio beschermen

Overnachten in simpele kampen

Als je na een fikse wandeling moe in het kamp voor de nacht aankomt, staat er negen van de tien keer al wat lekkers op je te wachten, klaargemaakt door de koks. Een koud biertje is er ook altijd wel te krijgen, dus voetjes omhoog en lekker relaxen!
Bereid je verder voor op niet al te veel luxe. Er is meestal wel een douche en toilet, maar laten we zeggen ‘erg basic’. Slapen doe je in een simpel stapelbed, gelukkig wel met muskietennet. Er is meestal wel stroom, maar door een generator en niet veel. Zorg dus dat je genoeg batterij hebt voor bijvoorbeeld je camera.

Slapen doen we in deze simpele bedjes
Slapen doen we in deze simpele bedjes en soms in een hangmat
'We'll feed you well' is een veelgehoorde uitspraak en er wordt dan ook heerlijk voor ons gekookt
‘We’ll feed you well’ is een veelgehoorde uitspraak en er wordt dan ook heerlijk voor ons gekookt

Een bezoekje aan een cocaïnefabriek

Helaas staat Colombia ook bekend als het land van de cocaïne. Onderweg kom je dan ook regelmatig velden met cocabladeren tegen. Op zich prima, want je kunt er thee van maken of het in allerlei gerechten gebruiken. Maar, inderdaad, je kunt er ook cocaïne van maken. Gedwongen door armoede of letterlijk door de paramilitairen (rechtse groeperingen die lijnrecht tegenover de linkse Marxistische groeperingen staan en die vrijwel de volledige drugshandel van het land in de hand hebben) verbouwen de boeren in de streek coca.
Ik had de mogelijkheid een bezoekje te brengen aan een cocaïnefabriek. Op de officiële website wordt gezegd dat dit inmiddels niet meer mogelijk is, maar of dat echt zo is…

Als je wilt kun je een 'cocaïnefabriek' bezoeken
Als je wilt kun je een ‘cocaïnefabriek’ bezoeken

Zo wordt cocaïne gemaakt

Stel je hier geen enorme fabriekshal bij voor waar alles gesmeerd loopt. Om toeristen te laten zien hoe de drugs gemaakt worden, loop je een stuk het bos in waar het hele proces zichtbaar wordt gemaakt. Vanzelfsprekend is dit ook illegaal, dus de ‘gids’ wil niet herkenbaar op de foto.
Zonder het hele proces hier te gaan beschrijven, naast de cocabladeren worden ook de volgende ingrediënten gebruikt: soda, kerosine, zwavelzuur, kalium, ammoniak, aceton (nagellakremover) en zoutzuur. Net zo lang tot het bekende witte poeder overblijft. De rest is drugsafval.
Niet alleen trekt cocaïneproductie en -handel veel criminaliteit en ellende aan, ook is het gedumpte afval funest voor het milieu. En reken maar dat al die liters giftige substantie zo die prachtige jungle in worden gegooid, en de rivieren vervuilt waar de dieren en mensen in het gebied afhankelijk van zijn. Al met al vond ik het heel interessant om te zien en te horen hoe dit in z’n werk gaat, maar ik werd er ook wel een beetje verdrietig van…

Op sommige plekken kost het meer moeite om de rivier over te steken, maar gelukkig helpen de gidsen
Op sommige plekken kost het meer moeite om de rivier over te steken, maar gelukkig helpen de gidsen

Op naar de finish!

Maar goed, we komen hier ook niet voor (the war on) drugs, we zijn op weg naar de verloren stad! Onderweg is er soms tijd om te zwemmen in een rivier, en we wandelen steeds door prachtig groene stukken. Vooral als er even wat minder bomen staan is de grond bijzonder modderig en het kost ons dan ook de nodige moeite om bij het volgende kamp te komen.

Door alle regenval zijn bepaalde stukken super modderig en loop je soms tot je knieën in de blubber
Door alle regenval zijn bepaalde stukken super modderig en loop je soms tot je knieën in de blubber

De verloren stad doemt op

Maar dan, op dag drie, is het zo ver! We vertrekken vroeg en komen op een gegeven moment bij een stenen pad dat door het regenwoud loopt. Het kan nu niet ver meer zijn. Onze gids vertelt verhalen over hoe de stad ooit ontstaan is en ondanks dat er veel van de bouwwerken nog niet zijn blootgelegd maar nog onder de grond liggen, kunnen we er ons toch een voorstelling bij maken.

Maar dan komen we bij een stenen pad, we zijn er bijna!
Maar dan komen we bij een stenen pad, we zijn er bijna!

1200 traptreden

Heb je ooit Machu Picchu bezocht, dan ken je vast de pittige trap naar de ingang. Tenminste, als je niet gesmokkeld hebt met de bus. Daar is hier sowieso geen kans toe, want er is helemaal niets of niemand op deze plek. Er zit dus niet anders op dan eens diep ademhalen en aan de laatste klim te beginnen. Eenmaal boven heb je een prachtig overzichtsbeeld van La Ciudad Perdida en genoeg tijd om foto’s te maken. Kijk maar!

Na een poosje is het tijd om weer terug naar het kamp te gaan, we hebben tenslotte nog een hele weg terug te gaan morgen. Maar wat was het prachtig, ik heb genoten!

Oh nee, wacht... We moeten eerst de trap met 1200 treden nog op!
Oh nee, wacht… We moeten eerst de trap met 1200 treden nog op!
De overblijfselen van La Ciudad Perdida
De overblijfselen van La Ciudad Perdida
En tot slot het beroemde overzichtsplaatje, prachtig!
En tot slot het beroemde overzichtsplaatje, prachtig!

Meer informatie

Zoals gezegd kun je Ciudad Perdida bezoeken met een vier-, vijf- of zesdaagse hike. Ik zelf koos voor die van vijf dagen, omdat dat iets relaxter is. De online prijs die ik op dit moment kan vinden ligt rond de € 260,-. Ter plekke boeken kan goedkoper zijn.
La Ciudad Perdida heeft een officiële website met alle informatie die je nodig hebt, evenals de touragency’s waar je jouw trail kunt boeken.

Let op: in de maand september is de trail gesloten. Enerzijds vanwege de verwachte regenval en anderzijds om de natuur een maandje rust te gunnen.

Alle foto’s: Pauline van der Waal
Extra bron: Wikipedia


Lees hier meer verhalen en artikelen over Zuid-Amerika


 

Advertentie

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Plaats je reactie
Vul hier je naam in