Advertentie
Roandreizen van Pharos Reizen

Walvissen spotten in Noorwegen en struinen door de Zweedse wildernis

Een reisverhaal van Jeroen Kleiberg

V

Vergeet ABBA, vergeet Roxette. De superster van Zweden is de eland. Afbeeldingen van de eland zijn te vinden op stickers, T-shirts en op bijna alle souvenirs. De Zweden zijn trots op het reusachtige Scandinavische hert en decoreren hun woning graag met zijn indrukwekkende kop of gewei. Je moet een beetje geluk en geduld hebben er ééntje tegen te komen.

Na een reis van bijna vier weken door Noorwegen trekken we naar het noorden van Zweden. Lees hieronder over onze ervaringen.

Zweedse wildernis
De Zweedse wildernis zit vol wilde dieren. Foto: Jeroen Kleiberg

Walvissen

Ook in Noorwegen houden ze van hun natuur en wordt er tegelijkertijd enthousiast gejaagd. Controversieel is de walvisjacht. ‘Achterhaald en barbaars!’ toeteren de tegenstanders. ‘Kom niet aan onze cultuur!’ schreeuwen de voorstanders. Vanwege culturele en economische motieven wordt de omstreden walvisjacht door de overheid gestimuleerd en gesubsidieerd. Ondanks een afnemende vraag staat in menig restaurant de walvissteak nog tussen burger en schnitzel op het menu. Of het ligt als Hvalkjøtt diepgevroren in de supermarkt. Wat niet wordt geconsumeerd, vindt haar weg naar de diervoederindustrie. We proeven graag van andere culturen en zijn nieuwsgierig naar de smaak van walvisvlees, maar niet voordat we er één in vrijheid hebben gezien.

Andenes is Volgens de ‘Whale and Dolphin Conservation Society’ de beste walvisbestemming ter wereld

Voordat een potvis begint aan een diepe duik, steekt hij zijn staart boven water uit
Op het meest noordelijke puntje van Andøya, het noordelijkste eiland van de Vesterålen, ligt Andenes. Volgens de ‘Whale and Dolphin Conservation Society’ de beste walvisbestemming ter wereld. Hier gaat op dertig kilometer uit de kust het continentaal plat over op de open oceaan. Uit de diepte komt voedselrijk water naar boven voor walvissen en andere zeezoogdieren.

Het hele jaar door zijn er potvissen te zien die naar anderhalve kilometer diepte duiken om zich te voeden met grote en kleine inktvissen. In deze koude wateren zwemmen alleen de solitair levende mannetjes. Zij zijn te groot voor de orka’s, die deze wateren domineren. Als het mannetje zin heeft in de vrouwtjes reist hij naar het zuiden, waar de kleinere vrouwtjes met hun jongen in groepen samenleven.

Staart potvis noorwegen
Vlak voor de potvis onder water verdwijnt laat hij zijn staart nog even zien. Foto: Jeroen Kleiberg

Als we geluk hebben kunnen wij tijdens onze walvissafari niet alleen potvissen spotten, maar ook vinvissen langs zien zwemmen. We letten goed op en zijn gespitst op elke beweging in het water. Met de verrekijker speuren we het zwarte wateroppervlak af naar de ademfonteinen die de aanwezigheid van walvissen verraden. We zien meerdere potvisstaarten, maar de vinvissen laten zich niet zien. We zijn tevreden, maar zullen voorlopig niet weten wat de smaak van vinvis is.

Vluchten naar Zweden

Andenes is ook de plek voor de overtocht naar Senja, waar we nog een paar dagen willen wandelen door de indrukwekkende natuur. Maar het seizoen is kort: het veer naar Gryllefjord vaart van 15 mei tot 1 september en we zijn twee dagen te laat. Er is een alternatief om het op één na grootste Noorse eiland te bezoeken en dat is door 360 km om te rijden. We gaan positief van start, maar weten inmiddels ook dat we het onvoorstelbare Noorse klimaat niet moeten onderschatten. Als de toch al slechte voorspellingen nog verder verslechteren, geven we ons gewonnen. Noorwegen is schitterend, maar het weer zat niet mee toen wij er waren. Van de vierenhalve week die we hier zijn geweest, heeft het welgeteld twee dagen niet geregend. Wij gaan naar Zweden, want achter de Noorse bergen schijnt de zon.

Wandeling hoge noorden zweden
Achter de Noorse bergen schijnt de zon. Foto: Jeroen Kleiberg

Trekking rond de Kebnekaise

In het hoge noorden van Zweden kleurt het loof al geel, oranje en rood. Het is begin september en de herfst is aan haar reis naar het zuiden begonnen. Wij zullen later volgen, maar eerst willen we nog wandelen door de wildernis van Noord-Zweden; tussen de hoogste bergen en meest rauwe pieken; door woeste dalen en verlaten valleien; tussen gletsjers en eeuwige sneeuw. Daarom rijden we via Abisko naar Nikkaluokta, het startpunt van een 5-daagse wandeling rond de Kebnekaise, met 2.097 meter de hoogste berg van Zweden. Een route van honderd kilometer door het land van Nils Holgersson.

wildernis noord zweden
Wandelen door de wildernis van Noord-Zweden. Foto: Jeroen Kleiberg

We wandelen door brede valleien met meanderende rivieren en stroompjes van helder water. Het smalle pad kronkelt door berkenbossen en laag struikgewas. De zon zet het geel gekleurde loof in vuur en vlam. Rendieren zijn er in overvloed. We lopen door een land gevormd door ijs. Het pad is bezaaid met grote en kleine stenen. Puin dat als morene is meegevoerd door nu teruggetrokken gletsjers. Behendig springen we van de ene naar de andere gladde steen om het zoveelste stroompje over te steken. Sierlijk stappen we van steen naar steen om de kleiachtige modder te ontwijken, waar we anders tot boven onze enkels in wegzakken. Als we even stilstaan worden we belaagd door honderden muggen.

Jeroen Kleiberg Zweden
Buiten de Kungsleden is het rustig. Foto: Jeroen Kleiberg

Onze route overlapt deels dat van de Kungsleden, het populairste wandelpad van Scandinavië. Daar is het druk, daarbuiten is bijna niemand. Als we zouden willen kunnen we overnachten in of naast hutten van de Svenska Turistföreningen. Deze hutten staan op ongeveer een dagtocht (tussen de 9 en 25 kilometer) van elkaar af. Wandelen met een rugtas geeft veel vrijheid om diep in de wilde natuur door te dringen. Nadeel is dat er door het beperkte gewicht en volume dat mee kan, goed moet worden gepland. Gelukkig beschikt een aantal van de hutten over voorraden met basisbehoeften, zodat er onderweg kan worden bevoorraad.

Jeroen Kleiberg Zweden
Wandelen door de wildernis van Noord-Zweden. Foto: Jeroen Kleiberg

Wij zweren bij kamperen en daarom zoeken we elke nacht opnieuw een plek voor onze tent met uitzicht op de bergen. Het liefst naast het klaterende water van een fris stroompje waar we direct uit kunnen drinken. Omringt door bomen en struiken in gele, oranje en rode tinten. Aangestaard door weinig schuwe rendieren. Het kampvuur geeft ons warmte en verdrijft de vele muggen. Aan de hemel fonkelen miljoenen sterren. We staren naar de vlammen en naar de hemel. We genieten van de stilte. Een stilte die af en toe wordt doorbroken door een schot van een jager.


Lees hier alle verhalen over Noorwegen en Zweden


 

Advertentie
kKlik hier voor alle natuurreizen

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Plaats je reactie
Vul hier je naam in